Bazen hayatın sana kötü davrandığını düşünürsün ya; sanki herkesin bütün işleri yolunda ve bütün dilekleri gerçekleşiyordur da bir senin işlerin bozuktur, bir senin dileklerin gerçekleşmiyordur….



Kızgınsındır, ağlamak, haykırmak, isyan etmek çözüm değildir ki içindeki sıkıntıdan kurtulmak için yapmak istediğin tüm bu şeyler, birilerinin seni akıl hastası olarak addetmesinden başka bir işe de yaramayacaktır; bilirsin bunu, bilir ve derin bir nefes alıp herhangi biri, sorunsuz, tanıdık biri olmaya çalışırsın yeniden…. evine gelirsin sonra, odana saklanırsın belki kaçmak için her gün gördüklerinden ve dünya yeniden başına yıkılır yalnız kaldığında…



Kaç yaşında olduğunun önemi yoktur herkesin depresyon diyerek sıradan göstermeye çalıştığı bu sakatlığa yakalanman için; bebeklerin bile depresif olabildiği bir çağda yaşıyrosun ne de olsa…



Nefretin boyutunun ya da kontrol edilebilirliğinin yaşla, sosyal konumla, eğitimle, değişmediğini, değiştirilemeyeceğini, bir insan bir şeylerden nefret etmek istiyorsa bunu hiç kimsenin engelleyemeyeceğini bir kez daha kavrarsın o zaman ve anlarsın ki; belki bir şeylerden nefret ettiğin, aralıksız, duraksız, nefret ettiğin için asla insanlığından uzaklaşmış değilsin; hatta belki de nefret ettiğin için daha yakınsın insanlığa…

Etrafına dönüp bir baksana; herkesin birilerinden, bir şeylerden nefret etmekte, insan olmanın kuralına dönüşmüş gibi sevmek gibi nefret etmekte…



Bu iki duyguya yeteri kadar yer ayırabiliyor musun içinde, hatta insan denen canlının karmaşasını düşünürsen nefret ettiğin bir şeyi bile sevebiliyor musun aynı anda?



Peki şunu düşünebiliyor musun, hayat sana kötü davranmıyor da belki sen ona kötü davranıyorsun; belki dileklerinin aslında gerçekleşmesini istediğin yok senin, belki canın yalnızca “hiçbir şeyin yolunda gitmediğini” düşünerek yakınıp sızlanmak istiyor. Hatta belki bir şeyler yolunda gidiyor da sen kendi ellerin, kendi zihnin ve kendi bedeninle bozuyorsun onları…



Hiçbir şeyin yolunda gitmediğini düşündüğün zaman en mantıklı şey, kaçmak değildir her zaman…

alıntı

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 2519
favori
like
share
eGoiSta Tarih: 28.07.2009 14:39
Peki şunu düşünebiliyor musun, hayat sana kötü davranmıyor da belki sen ona kötü davranıyorsun; belki dileklerinin aslında gerçekleşmesini istediğin yok senin, belki canın yalnızca “hiçbir şeyin yolunda gitmediğini” düşünerek yakınıp sızlanmak istiyor. Hatta belki bir şeyler yolunda gidiyor da sen kendi ellerin, kendi zihnin ve kendi bedeninle bozuyorsun onları…

doğru ..
CiCeGiM Tarih: 28.07.2009 12:49
Hiçbir şeyin yolunda gitmediğini düşündüğün zaman en mantıklı şey, kaçmak değildir her zaman…

Evet yüzle$mektir çogu zaman buda pekde kolay degil
Tesekkür ederim begendim