YA SEN OLACAKSIN BENDE YA DA BEN HİÇ OLMAYACAĞIM



Farkında mısın, farkında da umursamıyorsun sevgimi, hayatımdan memnun musun yoksa hiç halinden hissettirmiyor musun hiç kimseye, gülümsüyormusun yada yüzündeki tebessüm sahtemi, sen gerçekmisin, yoksa bir yalandan ibaretmisin.Yorgunmusun yoksa hayatla mücadelene dimdik ayakta devam edebiliyormusun, göz bebeklerinde bir utangaçlık seziyorum yoksa bu damı senin oyunlarından biri..Bir hayal aleminde yaşıyorsun yada hayatın tam ortasındamısın, çözülmez bir sorumusun yoksa sorularını arayan bir cevap yıgınımısın, sen birinemi aitsin yoksa, ait olduğun yerimi arıyorsun, sen kimsin kim olmayı amaçlıyorsun, sen var ile yok arasında gidip

gelen bir cambazmısın, ya varsın ya da yoksun.Sen çözümlendinmi yoksa çözümlenmeyi mi çalışıyorsun, sen kendine göre bir kahramanmısın yoksa yürüdüğün yolun sonunda bir kahramanlık öyküsümü var. Sen bir anlam mısın başlı başına yada anlaşılmaya çalışan muammamısın . Peki sen bilmezlikleremi gidiyor yada bilinenler demi geliyorsun. Kimsin sen, ben seni nasıl anlayacağım bir sevgimisin, sevgisizlikmi, bir saygımı saygısızlıkmı, bir umutmu umutsuzlukmu bir gururmu yada utançmı, bir sahtemi yada tam bir gerçekmi, nerden geldin birden bire yoksa sen hep içimdemiydin. Bu güne kadar birimizden haberdarmıydık, yoksa hiç birbirimizi tanımıyormuyduk. Birbirimizi bu güne kadar gördükmü yoksa görüpte görmezliktenmi geldik. Yaktıgımız bir tek sigara dumanında biz varmıydık yada içtiğimiz bir şarap kadehinin dudak izlerinde buluştukmu, hiç sen bendemiydin şimdiye kadar çalınan en güzel yıllarım sendemiydi, yoksa hiç farkında olmadan sana bu kötülüğü benmi yapmıştım senin gençliğini içimde saklayarak. Akıttıgım göz yaşlarında biz varmıydık, yanaklarımdan süzülen iki damla yaşta sen mi vardın. İçim burkula burkula duygularımın kamçılana kamçılana, hıçkıra hıçkıra ağladığımda aslında ben senimi akıttım gözlerimden. Bastığımız toprakta ayak izi olduk mu hiç. Biz hiç tatlı bir rüyada bir araya geldikmi, gözlerimizi yumduğumuz da perdenin arkasındaki o gizemli kişi bizlermiydik yoksa, bir birimize

mi açıyorduk gözlerimizi günü gün içinde yaşarken aslında hiç bilmeden birbirimizlemi yaşadık. Günümüzün en keyifli anı aslında bizmişiz bunu şimdi daha iyi anlıyorum, hani ara sıra

gülümsedim ya ben, yanaklarımda oluşan iki gamze sen misin. İçimde koca bir ömür saklayıp daha yeni ortaya çıkardığım o muhteşem güzel senmişsin. Hiç farkında varmadan ellerimi açtığımda Allah'tan ben seni dilemişim. Dudaklarımda süzülen her mutluluk ve huzur kelimesinin içinde sen varmışsın. Baktığım herkes senmiş konuştuğum

her insan yada bu güne kadar konuştuklarım yada özenle kurduğum cümleleri ben senin için hazırlayıp kalemi her tuttuğumda bendeki tarif edilmez kelimelerle yazılmaz, yada söylediğim kelimelerin bile çaresiz kalıp anlatamadığı o gizemli ve muhteşem senmişsin. Neden bu güne kadar ben senden hiç kimseye söz etmedin, neden bu güne kadar dudaklarımın uçuna kadar gelmedin, en küçük bir cümlenin içinde senin olduğunu hiç fark etmedim, oysa sen benim bir hamlemi bekliyormuşsun. Sen benim kaderimmisin, kaderimin bana oynadığı bir oyunmu yoksa kadersizlikmisin anlayamadım, bunu kendime de anlatamadım. Nasıl söz dinleteyim coşmus gönlüme yada senden nasıl vazgeçeyim nankör kalbime olmuyor işte, bir türlü başaradımi zaten başaramayacaktım. Böylesi daha iyi oldu kendimi bildim bileli tutulduğum, delicesine aşık olduğum kalbimin en hassas yerinde büyüttüğüm, gözbebeğimin içinde uyuttuğum her birinin eliyle kavuşan elimle tuttuğum, baktığım her noktada seni gördüm dayanılmaz acılar içinde olduğum zamanlarda bile bir parça mutluluk bulduğum, an ve an hayatın her zerresinde yaşadığım seni, gülüşlerimde, öpüşlerimde, çocuk gibi sevinçlerde yaşattığım seni yaşıyorum. Korkuyorum seni seviyorum kelimesi bile seni ne kadar çok sevdiğimi sana anlatamaz, sana ne kadar aşık olduğumu o iki sihirli cümle içine sığdıramaz diye. Korkuyorum hiç gelmesini istemediğim o karanlık gün gelir çatar ve sen çekip gidersin diye. Yazık olur bunca zamana günahtır o yaşanan en

mutlu anlara, için için ağlar bu yürek kendi içine akıtır bu kalp dayanamaz yokluğuna kaldıramaz artık o kadar büyük acıya. Düşünmesi bile çıldırtıyor beni, bir kara bulut gibi çöktü gecelerime, dünyanın en mutlu insanı olan ben bir anda enkaz yığınına döndüm. Ne olur kısa olmasın,bir nefes son bulmasın, aradan yıllar geçti uzun bir serüvenden sonra buldum seni, hak ettiğin yere ulaştırdım, hem seni hem sevginle yeniden hayat bulan kendimi sevmeseydim seni yeniden uyandırmazdım bedenimi, sen hep var ol benimle yaşa, benimle yaşlan hiç ayrılmayalım yalnız kalmayalım unutmayalım hiç birbirimizi, sevmeseydim seni neyleyibde

yaşayayım bu günleri. Ektiğim her umut tohumlarında sen varsın, kurduğum her hayalde sen, nasıl olmayacaksın ki ben sensiz bir hayal bile kuramıyorum, yanımdan ayrıldığın bir saniye bile daralıyor nefes alamıyorum, öyle bir tutkuyla bağlıyım ki sana, ne oldu bana anlamıyorum beni nasıl bu hale çevirdin bilmiyorum, daha düne kadar hiçbir girmem diyen ben şimdi senin esirin oldum.Hiç aşık olmadım diyen ben şimdi senin tutkunum oldum, işte son sözümü söylüyorum dinle

YA SEN OLACAKSIN BENDE YADA BEN HİÇ OLMAYACAĞIM.

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 718
favori
like
share
1sidelya Tarih: 01.08.2009 17:58
Emeğinize sağlık bu güzel paylaşım için...
Şayeste Tarih: 01.08.2009 13:23
Yüreğinize sağlık..
sessizsevda Tarih: 01.08.2009 01:40
eline sağlık
Nehir Tarih: 30.07.2009 09:55
Emeğinize sağlık ...