Öyle anlar yasarsın ki bazen..

Bastıgın zemin,

sürekli sürüklerken seni gecmise ...

Gelecege tutunmak icin sen,

İleri kosmaya calısırsın var gücünle

Ruhun bir hazan yapragı kadar kuru

Ve direncsiz..

Savrulursun zamana carpa carpa.

Kopkoyu karanlıktan kurtulmaya calısmak

Bosunadır bu tırmalayıs, bu caba.

Zifir siyaha alısamamıs gözlerin bir ısık arar.

Dokundugun her sey ıslak

Ve soguktur buz parcası kadar.

Üsürsün...

Yabancılasırsın kendine

Ulasmaz kendi sesin sana bile

O kadar korkarsın ki..

Kıvrıldıgın kösede

Kendi kollarınla kendini sarmalamısken,

Sıcak bir el dokunur omuzuna.

Bahar vardır bu dokunusta,

ısık vardır, renk vardır.

Bir düstür sanki

Karabasanın ortasında yasanan.

Az önce üzerine yagan kar tanecikleri

Birer gül yapragıdır simdi.

Isınır icin.

Ayrımına varırsın seslerin ve renklerin.

Dahası kendini fark edersin.

İcindeki cocuk uyanır.

Umudu yeniden tanımlarsın.

Anlatılmaz hafiftir tüm agır olanlar artık

Ve yanı başındadır tüm ulasılmaz sandıkların.

İyi ki sen varsın Sevgili BABACIM...

İyi ki sen varsın.

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 439
favori
like
share