HZ Peygamber’in (SAV) dönemi Medine’ye yakın olan "Kuba" mescidinin imamı her rekátta Fatiha’dan sonra İhlas Suresi’ni okuyor

Namaza bu sure ile başlıyor ve namazı bu sure ile bitiriyor Her namazda durum bu İhlas Suresi’nin ardından başka bir sure eklemeyi de unutmuyordu Cemaat tarafından da çok sevilen bir imam İmamın bu tavrı, cemaat ile imam arasında sıkıntıya yol açıyor Cemaatin, "Her rekátta İhlas’ı okuma veya İhlas’ı okuduğunda başka sure ekleme" demesine rağmen imam bildiğini yapmaya devam ediyor Aradaki anlaşmazlık, imamın, isterseniz imamlığı bırakayım noktasına kadar tırmanıyor

Nihayet olay Peygamberimize (SAV) iletiliyor Efendimiz (SAV) adamı çağırtıp bu ısrarının sebebini soruyor: "Neden arkadaşlarını dinlemedin, neden her rekátta İhlas Suresi’ni okumaya devam ediyorsun?"Adam, "Ey Allah’ın resulü, ben bu sureyi çok seviyorum" cevabını veriyor Bunun üzerine Peygamberimiz (SAV), "Şüphesiz bu sureye olan sevgin seni cennete koyacaktır" buyuruyor

* * *

Aslında bu olay o dönemde görülen tek örnek değildir Benzeri bir olayda İhlas Suresi’nde ısrar eden imam, "Çünkü bu surede Rabbim kendini tanıtıyor" cevabını verince Peygamberimiz (SAV), "Ona söyleyin Allah da onu seviyor" buyurur

İhlas Suresi’nin sırrı neydi peki? Peygamberimiz (SAV) ve sahabisini bu sure konusunda hassaslaştıran özellik neydi? Anlamını okuduğumuzda sır kendi kendine çözülüyor: "De ki, O Allah’tır Bir tektir Allah Samed’dir (Her şey O’na muhtaçtır O hiçbir şeye muhtaç değildir) Ondan çocuk olmamıştır (kimsenin babası değildir), kendisi de doğmamıştır (kimsenin çocuğu değildir) Hiçbir şey O’na denk ve benzer değildir" (İhlas 1-4)

Hz Ömer’i dize getiren, "Şüphesiz ben Allah’ım Benden başka hiçbir ilah yoktur O halde bana ibadet et ve beni anmak için namaz kıl!" (Taha, 14) ayetinde de insanlığı çoktanrıcılıktan tek Rabb’e çekmenin vurgusunu rahatça görebiliriz

Yüce Allah’ın birliği, O’nun bütün ortaklardan ve ortaklıklardan uzak oluşu marifetullaha -Allah’ı hakkıyla tanımaya- bir çağrıydı aslında İnsanlığı kesretten (çoktan) vahdete (tek ilaha) getiren çizgi, İhlas Suresi’nin çağrısının doğru anlaşılmasıyla mümkün oldu ancak O anlayışta Zeus’a, Allah’a evlat tanımlamasına, melekleri Allah’ın kızları ilanına, tanrılara insanlardan kurban adamaya yer yoktur

Yüce Allah’ın kudreti karşısında insanın çapının farkında oluşu vardı belki Hz Ebu Bekir’in,"Seni ulularım Rabbim! Seni hakkıyla bilemedik Seni ulularım Rabbim! Sana hakkıyla ibadet edemedik" itirafı vardır Allah’ım bize eşyanın (varlığın) hakikatini göster diyen ince anlayış vardır Ben Halik’in bir yansımasıyım, diyen veya Allah’tan gayri taptıklarınız ayaklarımın altındadır, diyen tasavvurun narin çizgisi vardır O çizgi onları öyle bir zirveye taşıyacaktır ki; nereye bakarsam Hakk’ı görürüm demekten kendilerini alamamışlardı Sırı Sakati’nin, kıvrılarak uyumaya çalıştığını gören bir talebesinin neden ayağınızı uzatmıyorsunuz hocam sözüne; "Evladım! Ayağımı uzattığımda Rabbimin beni gördüğünü hatırlıyorum, utanıyorum"cevabını verdirecek bir kıvama gelmesinde esas rol İhlas Suresi’nin getirdiği uluhiyet anlayışıdır

Onun içindir ki Allah’ın zatını düşünmekten çok O’nun yarattığı káinata dikkat çekilmiştir Zatı hakkında ne düşünülebilir ki İsimlerini, sıfatlarını düşünebiliriz Onların yorumlarını yapabilirsiniz Ötesine gittiğinizde, ötesinin ötesine kapı açıldığını göreceksiniz Nihayet Hz Ebu Bekir’e ait olduğu söylenen söze çakılıp kalacaksınız: "El acze anil idraki idrakun-Seni tamamıyla kuşatmaktan (idrakten) aciz olmak, seni anlamaktır Rabbim"

İşte Allah’a imanın çatısını kuran İhlas Suresi veya Ayetel Kürsi’deki (Bakara 2/255) çağrının çok net ve açık olması bundandır İhlas Suresi’nde iki aşamalı anlatım dikkat çeker Önce birliğe vurgu yapılır, sonra "lem=olumsuz eki" ile insanlık tarihi boyunca bu birliği zedeleyen özelliklere göndermede bulunulur Peygamberimizin (SAV) Kuran’ın en büyük ayeti olduğunu ilan ettiği Ayetel Kürsi, İhlas Suresi’nin bir tefsiri mesabesinde değil mi!

* * *

"Allah O’dur Başka tanrı yoktur Her zaman diridir Her an bütün káinatı yönetendir Ne uyuklar, ne uyur, göklerde, yerde ne varsa hepsi O’nundur İzni olmadan kim kalkıp da O’nun huzurunda şefaat edebilir? Yarattıklarının yaptıklarını, yapacaklarını bilir Kulları ise O’nun ilminden ancak uygun gördüğü kadarını kavrayabilirler İlmi, gücü ve kudreti bütün gökleri, yeri kucaklar Ve bunları koruyup, gözetmek kendisine ağır gelmez En yüce ve en büyük yalnız O’dur"( Bakara 2/255)

Soruyorum zaman zaman: Dinle ilgili uluorta ve yakışıksız beyanat veya tartışmaların esas nedeni, yüce Allah’ın bu vasıflarının iyi anlaşılmaması mıdır? Bizler Allah’ın yüce ilmi ve kelamı ile kendi egzersizlerimizi aynı teraziye koyuyoruz Dinin kurban, namaz, oruç, hac, ihsan, takva, iyilik, merhamet gibi emirleri ile kumar, zina, haksızlık, zulüm, dolandırıcılık, sömürgecilik gibi yasaklarının yeterince anlaşılamamasında "Allah, Rab, İlah vahiy" kavramlarının doğru anlaşılmaması etkindir maalesef Hz Ebu Bekir’in işaret ettiği idrake varamadan idrak, anlayış ve iman mümkün olabilir mi?





NİHAT HATİPOĞLU

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 356
favori
like
share