Öyle bir his düşün ki nereye gitsen sığamıyorsun.
Sanki mezara girsen toprak seni dışına fırlatacakmış gibi. . .
İster ait olamamak diyin , İster ruhu huzursuz diyin . . .
Ama sonuç hep aynı :
Bir hayata sığmayı başaramamış ,lagünlerde dalgalarla dövülmüş
yorgun,yaralı yürekler . . .
Biz mi yanlış yapıyoruz bir yerde ondan mi sığamıyoruz hiçbir hayata?
Yoksa hiçbir hayat şu anlaşılması güç varlığımızı sığdıramıyor mu içine?
Dünsüz yarını yaşamak mümkün müydü de
bir hayata ait olabilmek bu denli kolay olsundu.
Biz mi çok iyimserdik?
Yoksa herşey kendi hayatına sığabilmekte miydi?
Peki bizim hayatımız neydi?
Nelerden oluşuyordu da neden sığamıyorduk?



Bir ben miyim bu kadar az
Bu yoksulluktur
Ne haram yedim ne eğildim
Bu yalnızlıktır
Ya çok sevdim unutuldum
Ya birinde çok şey buldum
Bir gecede aşka durdum
Ağlama gönlüm
Gönlüm ağlama
İnsan diyorlar aslıma
Aslımız topraktır
Bu gönül bir aşktan anlar
Ömrüm bir seraptır
Ne doğruyum ne de eğri
Yaşadığım nerden belli
Bu garipliğim az şey mi
Ağlama gönlüm gönlüm ağlama ...

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 270
favori
like
share
1sidelya Tarih: 18.08.2009 18:28
Gözlerine sağlık sağol canım...
sevgi Tarih: 18.08.2009 17:57
Emeğine Sağlık Canım