Tilki - Hamdi Oruç
Bir yaz günü…Hava sıcak mı sıcak…Toprak susuz… Ağaç susuz ,yaprak susuz
Köyün üs tarafında bir tepedeyim ;Birden karşımda bir tilki belirdi…Köye doğru iniyordu.
Tilki benden hiç kaçmadı...Benimle arkadaş olmak istiyordu. Ben de onunla arkadaş olmak istemiştim Çünkü tilkiyi köpek sanmıştım…Kuyruğunu görünce bu köpek değil dedim…Ona yaklaşmaktan korktum.Birkaç ay önce ilk okul kitabımda tilki fotoğrafı görmüştüm…
İyi ki tanımışım onu …O kurnaz köpek süsü veriyordu kendine…Ona inansaydım , kümesimizde daha tavuk göremezdim:
-Arkadaş değil miyiz
-Arkadaşız
-Arkadaş arkadaşını evine götürmez mi
-Götürür
-Sen beni hiç evine götürmedin
-Gel götüreyim…
Korkulur tilkiden.Tilki diye boşuna mı demişler ona…Beni güzel sözlerle kandırır kümesimizin yerini öğrenir ve tavuklarımıza bekçi bile olur mu olur…
Tilki az ilerideki bir ağaca doğru yaklaştı.Ağaçta leylek yuvası vardı…Tilki leyleği gördü.Başladı kendi kendine konuşmaya:
-Şu uzun ayaklı kuş
Yavrularını doyurmuş…
Hava atıyor…dedi.
İşte“Çalışkanım ben “ …der gibi.
-Çalışkansa yuvada ne işi var…
Az sonra ana leylek neden yuvadan uçtu bilmiyorum…Bizim tilki planı tutmuş gibi sevinçliydi…
Ben kuşları çok seviyorum. . Köyümüzdeki kuşlardan biri eksilsin istemem
Köyümüzde çeşit çeşit kuş var .Göklerin çiçekleri onlar…
Cami avlusundaki kuşları …Tarlalardaki kuşları … bütün kuşları seviyorum…
Bir arkadaşımla leyleklerle ilgili tartışmıştım bir gün:
Arkadaşım şöyle diyerek inatlaşmıştı benimle :
-Şu leylekler kuşların en tembeli
Şu anne leylek
Şunlar da yuvada uyuyan yavrular …
“Leyleğin ömrü laklakla geçer “…
Atalarımızın sözü doğru…
-”Leylekler de güzel kuşlardır…”dedim ona…Bizim evin leyleğini hatırlayarak...Her bahar evimizin çatısında tam da bacanın yanındaki yuvasına gelen bir leylek var.Bir mektup gibi çatıda duruşu...Baca onun annesi sanki bacanın sıcaklığına sokulur da sokulur...Geceler boyu tek arkadaşı o baca .Sonradan yanına bir erkek leylek gelir...
Bu gün anladım leyleklerin neden tembel görüldüklerini,Onlar tembel falan değiller…Onlar yuvalarını bekliyorlar aslında."Ah tilkiler … "suçlu sizsiniz…O güzel yavruları yemeyi düşünmeseniz…Bu anne leyleğe kimse tembel hayvan diyemeyecektir…

Anne leylek te benim gibi tilkiyi sonradan tanımış hemen yuvaya dönmüştü…Ben tilkiyi çoktan oralardan uzaklaştırmıştım bile…Önce bana teşekkür etti ana leylek ve dertleşmeye başladı benimle:
-Lak lakla geçirmedim ömrümü
Bu yuvayı ben yaptım
Bu yavruları ben büyüttüm …

Bu güzel kuşlar için arkadaşım şöyle demişti
“Şahinler gibi değiller ki
Şahinler gibi olsalardı ya …
Neden göçe mecburlar …”sünepe onlar...
Sus artık demiştim…
“Şu güzel kuşlar göçle varlıklarını sürdürüyorlar …diye sünepe mi olmuş oluyorlar…”

Arkadaşımla tartışırsak ona şunları söyleyecektim artık:
Leylekler tembel değil…Yüce Allah onları öyle yaratmış işte.Yavrularına çok düşkünler yuvayı terk etmeyişlerinin sebebi bu… ben anladım bu gerçeği…Onların şahin olmalarını niye bekleyelim. Yüce Allah şahin de yaratmış… Göç ediyorlar ama onlar da güzel kuşlardır…Bütün kuşlar güzel…Kargalar bile güzel…
Bir gün yavru leylek şöyle der gibi bakmıştı bana yuvada:

Atalarınız size
“Çalışan demir ışıldar “dedi
Atalarımız ne dediler bize
Ayaklarınız uzun gezin dünyayı dediler…
Göçe hazırlan dediler
Çok çok yemeye bak ….
Çok çok uçma denemeleri yap
Tilkilerin kurnazlığını öğrenmeye bak
Annenin sözünü dinlemeye bak
Çok çok şeyler öğren …dediler

Ben bütün kuşları çok çok seveceğim. Bütün kuşları sevmeliyiz…Onlar göklerimizin ve gönüllerimizin çiçekleri…



Hamdi Oruç

Etiketler:
Beğeniler: 1
Favoriler: 0
İzlenmeler: 749
favori
like
share