Bir Çocuk Büyütmelisin Gözleri Kan Kokmayan
Bir Çocuk Büyütmelisin Gözleri Kan Kokmayan
Bir çocuk büyütmelisin gözleri kan kokmayan;canı yandığında olmalısın etrafındayıpranmamalı düşleriyamalanmadan elbisesi gururla dolaşmalı sokaklarda.Tutmalısın ellerinden sıkıca''bu benim babam'' dediğinde arkadaşına gururlanmalısın ve senden aldığı güvenle delice koşmalı kırlarda.Bazen uzanmalı gökyüzünün maviliğinebuluttan yuvaları olamalıoyuncaklarını umursamadan sana koşmalı var gücüylesonra doya doya öpüp boynuna sarılmalı''hoşgeldin babacığım'' diyebilmeli o çocuk gözleri gülerek.Korkmadan yaşayabilmeliistediğini almalı hayattan.
Takip etmelisin her anını;bir masal okuyup uyuttuğunda sabaha kadar yalnız bırakmamalısıngece yarısı uykuda o çocuk düşleri arasında gezerken yanağına bir buse kondurupuyandırmadan üstüne çekebilmelisin yorganı usulca...Sabah kahvaltısında günaydınla uyandırmalısın;önlüğünün düğmelerini ilikleyip çorabını giymesine yardımcı olmalısınbaşını okşayarak''benim oğlum ileride büyük adam olacak'' diyebilmelisin ve sarsmadan o küçük yüreğine öğretmelisin yaşamayı sarsmadan.Hem anne hem baba olmalısın;hissetmemeli hiçbir şeyin eksikliğinidoğduğu gün ölen annesinin suçunu yıkmamalısın üstüne.Görmeli babasının gözlerinden mertçe sevmeyiacısını gömmeyi bilmeli içine delikanlılık çağında ve koruyabilmeli umudunu son nefesine kadar.
Böyle bir çocuk büyütmelisin;gözleri kan kokmayansevdiklerini kaybettiğinde bile yaşatan ve hayatın tüm derslerini senden alanseni taşıyan...İki eli bir ömür yakanda değil de öldüğünde her gün mezarının başında duada olan..İşte böyle bir evlat yetiştirmelisin gözleri kan kokmayanyüreği kanayıp kanayıp kabuk bağlamayan ve o zaman kendine gerçekten baba diyebilirsin...

Kerem Yüce

Beğeniler: 1
Favoriler: 0
İzlenmeler: 356
favori
like
share