Kız Çocuğu

Kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem
göze görünmez ölüler.

Hiroşima'da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.

Saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.

Benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki
kâat gibi yanan çocuk.

Çalıyorum kapınızı,
teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin
şeker de yiyebilsinler.

1956

Nazım Hikmet Ran

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 421
favori
like
share
ümran Tarih: 23.09.2005 15:21
:83::83:
xewn u hevi Tarih: 22.09.2005 19:46
üstad güzel şiir seçmişin.

aynı duyguları şimdi ben ırak taki kız çoukları için hissediyorum