Engelliler için, kaldırımlardan önce bakışların düzelmesi gerek


Rümeysa 3 yaşında. Dün ilk defa annesinin yüzüne tebessüm etti. O annenin sevincini hangi mutlu anınızla eş tutabilirdiniz? Peki 8 yaşındaki Hamza 3. adımını attığı gün babasının yaşadığı mutluluğa şahit olsaydınız, kendi evladınızın koltukların üzerinde zıplamasına eskisi kadar kızabilir miydiniz?



Çocuklarınız sağlıklı iken sürekli görüştüğünüz komşularınız down sendromlu bir çocuğunuz olduğunda sizi yalnız bıraksa ne hissederdiniz? Engellilere karşı önyargılarımızı ve duyarsızlığımızı düzeltecek yeni bir bakışa ihtiyacımız olduğu bir gerçek.

Birkaç ay önce Ümraniye'de kendi adıyla bir 'özel eğitim ve rehabilitasyon merkezi' açan Dr. Senai Demirci, küçük şeylerle mutlu olmayı öğrenmek isteyen herkesi engelli çocuklar ve aileleriyle buluşmaya çağırıyor. Merkezi açana kadar engellilerin dünyasına çok da yakın olmayan Dr. Demirci, burada çocukları ve ailelerini tanıdıkça, her birinin mutlu olmayı unutan insanlar için birer ibret ve şükür terapisi sağlayacağını düşünmüş. Böylece sağlıklı ama hayatında sorun yaşayan birçok kişiyi merkeze davet etmeye başlamış. Engelli çocukları gören herkesin kendi hayatına ve çocuklarına bakışının değiştiğine inanan Demirci şöyle konuşuyor: "Buraya gelin, iki saat misafirimiz olun. Bir kenara oturup sadece geleni gideni izleyin. O zaman benim gibi akşam kızın huysuzluk ettiğinde daha çok tahammül edersin. Oğlan tepindiğinde veya şımarıklık yaptığında sorun yapmaz, 'çok şükür bunu yapabilen evladım var.' dersin."

TOPLUMUN DA REHABİLİTE EDİLMESİ GEREK

Merkeze devam eden ailelerin de birbiriyle tanışıp kaynaşmasına büyük önem veren Senai Demirci, tecrübe, bilgi ve moral paylaşımı ile zorluklara dayanma gücünün artacağını ifade ediyor. Bir çocuğun engelli olması çoğu ailede başka sorunların da ortaya çıkmasına sebep oluyor. Kimi babalar bu ağır yükü annelerin omzuna bırakıp evi terk ediyor. Birçok aile yaşadığı durumdan küçük mutluluklar çıkarmayı başarabilirken, bir kısmı ise yılların yorgunluğu ile isyan noktasına geliyor. Grup terapisi şeklindeki paylaşım zamanlarında, ailelerin hayata daha olumlu ve daha güçlü bakabilmesine yönelik konuşmalar etkili oluyor.

Engellilerin sosyal hayata katılabilmesi için kaldırımlardan önce sağlıklı insanların engelli çocuk ve ailelerine karşı tutumlarının değişmesi gerektiğini düşünen Dr. Senai Demirci'nin bir amacı da toplumun rehabilite olmasına katkıda bulunmak. Halk arasında engelli çocukların saldırgan olduğuna dair bir önyargı bulunduğuna işaret eden Demirci şunları söylüyor:

"Gelişmiş toplumlarda bu çocuklar sokakta bulunabiliyor. Mesele kaldırımların, otobüslerin uygun hale getirilmesi değil. Onları dışarıda görmeye insanlar hazır değil. Bir velimiz çocuğu down olduğu anlaşıldıktan sonra komşularının gidip gelmeyi kestiğini söyledi. Çocuklarının ondan yanlış şeyler öğreneceğini düşünüyorlar. Bilinçaltında saldırgan korkusu var. Görüntüsünden rahatsız oluyorlar." ZAMAN

ŞEMSİNUR ÖZDEMİR

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 409
favori
like
share
dilara09 Tarih: 28.11.2009 19:21
evet bencede engellilerden önce toplumu tedevi yöntemine gidilmeli toplum tedevi edilmeli