Büyü Dükkânı

Uzak diyarlardan birinde bir ülkede, yemyeşil tepelerin arasında, kışın bembeyaz bir kar örtüsü ile baharda rengarenk kır çiçekleri ile kaplanan bir vadi vardı Ortasından küçük bir ırmağın geçtiği bu vadi "Büyülü Vadi" olarak anılırdı Ona bu adi veren ise, vadideki ilginç bir dükkân ile bu dükkânda yaşananlardı Ünü ülkenin dört bir yanına yayılmış olan dükkânın adı "Büyü Dükkânı" idi

Büyü Dükkânının sahibi, ak saçlı, aksakallı bir ihtiyardı Burası, aynı zamanda onun yaşadığı yerdi Bu nedenle, dükkânın dışarıdan görüntüsü tıpkı bir ev gibiydi Üç tarafında da yeşil çerçeveli pencerelerin olduğu, tamamı ahşaptan yapılmış olan bu binaya, bir verandadan giriliyordu İçeri girer girmez, ilginç eşyalarla donanmış oldukça geniş bir oda ile karşılaşıyordunuz Büyük bir kütüphane, üzerlerinde çok sayıda eşyanın bulunduğu raflar, masa ve konsollar dükkânın dört bir tarafını kaplıyordu Ancak bu kalabalık görüntü içinde çok etkileyici bir düzen göze çarpıyordu Bütün eşyalar, belli bir estetik içinde duruyor ve bu estetik hiçbir zaman bozulmuyordu

Büyü Dükkânını çevreleyen pencereler, içerideyken bile günün aydınlığına ve vadinin güzelliğine hâkim olmanıza izin veriyordu Dükkânın içinde, arka taraftaki bölmeye açılan bir kapı vardı Bu bölmede mutfak, banyo ve yatak odası bulunuyordu Dükkâna gelen müşteriler, arka tarafa açılan kapıyı daima kapalı görürlerdi

Her insanın, yaşamında çok istediği ancak sahip olamadığı bir şeyler vardır ya da sahip olup kaybettiği şeyler Bazen de sahip olduğu ancak kurtulmak istediği şeyler İşte bütün bunlar, o ülkede yasayan insanların bir kısmi için, Büyü Dükkânına gelme nedeniydi

Bu dükkânda, isteklerinizi sınırlamak zorunda değildiniz Müşteriler, hayal edebildikleri her şeyi isteme ve alma hakkına sahiptiler Tabii, bedelini ödedikleri takdirde
Her yerde olduğu gibi bu dükkânda da almak istediğiniz şeyin bir bedeli vardı

Bu bedelin ne olacağı, dükkân sahibiyle yaptığınız pazarlık sonucunda ortaya çıkardı Ancak, Büyü Dükkânında maddi bedellerin hiç bir hükmü yoktu Bazı müşteriler bir şeye sahip olmak için ödenebilecek tek bedelin para olabileceği düşüncesiyle, cepleri kabarık gelirlerdi Oysa burada yapılan pazarlıklar, günlük yaşamdakilerden biraz farklı olur ve pek çok müşteriyi şaşırtırdı

Dükkân sahibi yaşlı adam, her sabah gün ağarırken kalkar, kendine büyük bir fincan kahve yapar ve bir insanın isteyebileceği her şeyin var olduğu dükkânıyla gurur duyarak kahvesini yudumlardı Kahvenin ardından gelen zevkli bir kahvaltıdan sonra da pencerelerinin perdelerini sonuna kadar açarak, sallanan koltuğuna oturur ve içeri dolan gün ışığının yardımıyla okumaya başlardı

Büyü Dükkânında satıcı olmak bilgelik isterdi O güne kadar dükkâna gelen hiçbir müşteriyi geri çevirmemişti dükkân sahibi Herkes, çok istediği bir şeye sahip olmak uğruna onca yolu göze alarak gelir ve mutlaka alabileceği en iyi şeyi almış olarak çıkardı Ama genellikle aldığı şey istediği şeyden çok farklı olurdu

Yaşlı adam ara sıra, okuduğu kitaptan basını kaldırır, yolu gören pencereye bir göz atardı Eğer bir müşteri geliyorsa, onu ta uzaktan yakalayıp, dükkâna yaklaşana kadar izlemeyi severdi Bu, onun için zihinsel bir hazırlık süreciydi Bu süre içinde zihnini, biraz sonra gelecek olan müşteriyi iyi anlayabilmek için boşaltırdı

Sabah dışarı baktığında, yağan karin yolu iyice kapattığını gördü Bu havada gelen giden olmaz diye düşünüp, hüzünlendi Büyü Dükkânı, hemen her gün bir müşteri ağırlardı Ancak yılda birkaç kere de olsa kimsenin uğramadığı günler olurdu Yaşlı adam, o günün de bunlardan biri olmasından korktu Nedense ıssızlık içini ürpertmişti Tam o sırada uzakta bir karartı gördü Kar beyazının kamaştırdığı gözlerini kırpıştırıp tekrar baktığında, bunun yaklaşmakta olan bir insan olduğunu anladı İçini bir sevinç kapladı Gidip sobasına bir odun attı ve tam pencerenin karsısındaki sallanan koltuğa oturup, müşterisini beklemeye koyuldu Kış mevsiminin bu soğuk gününde epeyce üşümüş, yorgun düşmüş olmalıydı Kapının önüne gelinceye kadar, gözlerini hiç ayırmadan izledi onu İyice kulak kabarttı Üç basamakla çıkılan, ahşap zeminli verandadaki ayak seslerini ve onlara eşlik eden gıcırtıyı duymaktan çok hoşlanırdı

Beklediği kişinin ayak sesleri ikinci basamakta kesildi Müşteri çalmadan, kapıyı açmamayı prensip edinmişti yaslı adam Çünkü hemen herkes o kapının önünde durup, bir kez daha düşünürdü Kapıyı çalmaktan vazgeçip dönenler, az da olsa olmuştu O gün de aynı şeyi yaptı Sonunda kapı çalındı
Açtığında, karşısında soğuktan kızarmış elleriyle atkısını çıkarmaya çalışan bir erkek gördü
"İyi sabahlar, girebilir miyim?" diye sordu müşteri Dükkân sahibi, müşterisini içeri aldıktan sonra, ısınması için ona bir kahve ikram etti Sessizce kahvesini içerken etrafı seyreden adam, karşısında oturan yaşlı satıcının ikna edilmesi pek güç olmayan biri olduğunu düşündü Herhalde o da müşterisini anlar, onun haklı isteğini geri çevirmek istemezdi Acaba Büyü Dükkânından çıkarken istediği gibi bir alışveriş yapmış olacak mıydı? Bir süre söze nasıl başlayacağını bilemedi Belki de dükkân sahibinin bir şeyler söylemesi gerekirdi Ancak karsısında, sabırlı bir ifade ile müşterisinin gözlerinin içine bakarak oturan satıcının, alışverişi başlatmaya niyetli olmadığını anladı Bu sabırlı bekleyiş, onda hem cesaret hem de yumuşak bir etki yarattı Anlaşılan, başlangıç sözleri kendisinden bekleniyordu Sonunda, fazla düşünmeden aklından ilk geçeni söyleyiverdi

"Ününüzü duyunca çok uzaklardan kalkıp geldim buraya İstediğim şeyi, bir tek sizin dükkânınızda bulabileceğimi söylediler Karşılığında ne isterseniz vermeye hazırım"
"İstediğiniz şeyin ne olduğunu öğrenebilir miyim ?"
"Bakın, ben elli beş yaşındayım Yani yolun yarısını geçeli çok oldu Söylemeye dilim varmıyor ama yolun sonuna yaklaştım galiba Bu gerçeğe tahammülüm yok Ben bugüne kadarki hayatımı geri istiyorum Mümkün mü ?"
"Elbette mümkün Biliyorsunuz, dükkânımda her şey mevcut Ancak tam olarak ne istediğinizi anlayabilmem için, bana geri istediğiniz hayatınızı biraz anlatabilir misiniz?"

Dükkân sahibinin sorduğu soru, müşteriyi iç dünyasına döndürmüştü Gözünün önünden geçen sahnelerin kendi yaşamına ait olduğunu kabul etmek için kendini zorluyordu Bütün görüntüler, bir kargaşa ve telaş içinde birbirlerine karışarak geçip gittiler ve geride yalnızca ıssız bir hüzün bıraktılar Hüznünün yüzüne yansımasına engel olamayan müşteri, yaşlı satıcının sorusu karsısında ancak şunları söyleyebildi;

"Geçmiş yaşamımda birçok hata yaptım Bunlar için pişmanlık duyuyorum Yanlış kararlar verdim, kayıplara uğradım Zamanı hovardaca harcadım Bir gün bir de baktım ki, hayat yanımdan geçip gidiyor Paniğe kapıldım ve bir çare aramaya başladım Dostlarımla konuşmayı denedim Beni teselli edip derdimi unutturmaya çalışanlar da oldu, yardım etmeye çalışanlar da Ama hiçbiri kar etmedi Kendimi çok mutsuz hissediyordum Derken, bir gün birisi bana sizden ve Büyü Dükkânından söz etti Bunu duyar duymaz sanki içimde bir ışık yandı Büyük bir umutla hemen yollara düşüp size geldim Kendimi çok çaresiz hissediyorum Lütfen elli beş yılımı bana geri verin"

"Yani, siz pişmanlık duyduğunuz hayatınızı yeniden yasamak mı istiyorsunuz?"
"Elbette hayır Söylemek istediğim bu değil Ben yalnızca kaybettiğim yıllarımı geri istiyorum Eğer bir şansım daha olursa aynı hataları tekrarlamayacağım"
"Herhalde bunu çok istiyorsunuz?"
"Evet, hem de her şeyimi verecek kadar"
"Peki, benim size vereceğim elli beş yılın karşılığında siz bana ne verebilirsiniz?"
"Ne isterseniz?"
"Sanki bunun için her şeyden vazgeçmeye hazır gibisiniz"
"Hiç kuşkunuz olmasın Su anda sahip olduğum her şeyden vazgeçebilirim Yeter ki geride bıraktığım yıllarımı bana geri verin"

Yaşlı adam, ellerini sakallarında dolaştırırken, kendini sallanan koltuğunun devinimlerine bırakmıştı Bir süre düşündü Müşterisinin, sabırsızlıkla, pazarlığın bitmesini beklediğinden emindi Büyü dükkânına gelen kişiler, genellikle bir an önce istediklerini alıp gitmek için acele ederlerdi Bu nedenle, yaşlı adam,pazarlığın başındaki düşünce yolculuklarında yalnız kalırdı Şu anda da, sessizliğin yalnızca kendi işine yaradığını biliyordu Koltuğu ile birlikte öne doğru eğilerek müşterisinin gözlerinin içine baktı ve ağır ağır konuşmaya başladı:

"Beyefendi, her ne kadar siz elli beş yıl karşılığında bana her şeyinizi vermeye hazır olsanız da, ben sizden bir tek şey isteyeceğim"
"Dileyin benden ne dilerseniz"
"Belleğinizi "
"Anlamadım!"
"Belleğinizi dedim Elli beş yılın yaşantısını içinde barındıran belleğinizi istiyorum"
"Ah evet anladım İlginç bir bedel Kabul ediyorumTamam alın belleğimi"
"Emin misiniz?"
"Neden olmayayım? Elli beş yıl kazanacağım"
"Belleğinizi, içindeki her şeyle birlikte bu dükkanda bırakıp gideceksiniz Elli beş yılın tek bir anını hatırlamayacaksınız Buraya neden geldiğinizi bile "
"Daha iyi ya! Her şeye yeniden başlayacağım Zaten geçmişi hatırlamak istemiyorum ki!"
"O halde, korkarım elli beş yıl sonra buraya tekrar gelirsiniz Tabii o zaman benim yerime,bir başkası size yardımcı olur"
"Hayır hayır Emin olun ki, şu dakika belleğimi size bırakıp elli beş yılımı geri alacağım ve dükkanınızı, bir daha dönmemek üzere terk edeceğim Ve yine söz veriyorum, şu ana kadar yaptığım hataların hiç birini tekrar etmeyeceğim"
"İsterseniz başka sözler vermeyin Çünkü, az sonra, belleğinizle birlikte bütün hepsini burada bırakıp gideceksiniz"

Yaşlı adamın son sözleri, müşterinin duraklamasına neden olmuştu Bu sözlerin anlamını kavrayabilmek için birkaç saniye düşünmek zorunda kaldı
"Nasıl yani? Buradan çıktığımda hiçbir şey hatırlamayacak mıyım? Sizinle konuştuklarımızı bile, öyle mi?
Yani hiçbir şeyi mi ? Buraya neden geldiğimi, sizin kim olduğunuzu ve hatta!"
"Ne yazık ki!"
Yaşlı adam, şu anda pazarlığın sonuna geldiklerini hissediyordu Karşısında oturan müşterinin yüzünde gördüğü aydınlanma, pazarlık sahnelerinin en hoşlandığı görüntüsüydü Son sözleri müşterisinin söylemesini istediği için bir süre sessiz kaldı ve bekledi Bu seferki sessizliğin, müşterisinin işine yaradığından emindi Onun aydınlanan yüzünün ortasında parlayan gözbebekleri, yaşlı satıcı için, sessizliğin içinden çıkacak sesli bir coşkunun habercisi gibiydi Gerçekten de, konuşmaya başlayan müşterisi onu yanıltmadı:
"Sanırım ne demek istediğinizi şimdi anlıyorum Eğer elli beş yılın bedeli bu ise, pes ediyorum Belleğimden vazgeçemem Bu neye benziyor biliyor musunuz? Bir kadının, çok istediği bir tokayı, saçları karşılılığında satın almasına Çok ilginç bir insansınız Bana, Büyü Dükkânından almak istediğimden çok farklı bir şeyle çıkacağımı söylemişlerdi de inanmamıştım Ben, bugüne kadar ki yaşamımı almak için gelmiştim, ancak bugünden sonraki yaşamımı alıp gidiyorum Size teşekkür ederim"
"Bir şey değil Güzel bir pazarlıktı Hoşça kalın"
Yaşlı adam, müşterisini gözden kaybolana dek gülümseyerek izlerken, aklından "Santayana" nın bir sözü geçiyordu:
"Geçmişi hatırlamayanlar, onu bir kez daha yaşamak zorunda kalırlar"

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 395
favori
like
share