[FONT="Arial Narrow"]Baba olmanın en zor yanlarından biri de çocukların hatalarını kabul edebilmeyi öğrenmektir. Çocuklar hiç hata yapmasaydı seven, destekleyen ve yardımsever bir baba olmak elbette çok kolay olurdu, ancak dikkatli babalar çocuklarının hayatında hatasız bir dönemin neredeyse hiç olmadığının farkındadırlar.

Çocukların hata yapmaları konusunu açıklığa kavuşturalım: Sabah uyandığında kollarını kavuşturup "acaba bugün babamı delirtmek için ne yapabilirim" diye düşünen bir çocuk yoktur. Çocuklar hata yapmaktan hoşlanmaz ya da isteyerek hata yapmazlar. Hata yapmak onlar için dünyayı öğrenme yollarından biridir sadece.

Çocuklar genellikle ellerinden gelenin en iyisini yaparlar, ancak sadece o anda sahip oldukları kaynaklar çerçevesinde en iyisini yaparlar. Bazen yorgundurlar, bazen kolayca dikkatleri dağılır ve bazen de çok inatçı olurlar, ama genellikle ellerinden gelenin en iyisini yapmaya çalışırlar. Daha önce ne yaptıklarına bakarak çocukları yargılamak kolaydır.

Çocuklar hata yaptığında, babaların elinde bazı seçenekler mevcuttur. Babalar yaptıkları seçimlerle çocukların savunmacı ve yalan söyleyen çocuklara dönüşmesine yardımcı olabilirler... Ya da yaptıkları seçimlerle, çocuklarına hatalarından ders almayı ve hata yaptıkları konularda kendilerini geliştirmeyi öğrenmelerine yardımcı olabilirler.

Çocuklar hata yaptığında cezalandırılmaktan ya da daha az sevileceğinden korkarlarsa hatalarını gizlemeyi öğrenirler. Bu çocuklar iki farklı yerde yaşarlar, bunlardan biri babalarından (ve annelerinden) sevgi ve destek gördükleri bir yer, diğeri de hataları anlaşılırsa bu sevgiyi haketmeyeceklerini zannettikleri yer. Bu çocukların anne-babanın sevgi ve desteğini tam olarak kabul etmesi zordur. Ayrıca bu çocuklar başarısız olmaktan korktukları için kendilerine hedef olarak yüksek standartlar belirlemezler.

Hatalarından ders alan ve hata yapmaktan korkmayan çocuklar yetiştirmek için babaların yapabileceği bazı şeyler:

Çocukların ellerinden gelenin en iyisini yaptıkları ve hataların kabul edildiği bir ortamda yaşamaları durumunda hatalarından ders çıkarmayı çok daha hızlı öğrenecekleri gerçeğini kesin olarak kabul edin.

Çocukların hataları karşısında yaşadığınız zorlukların, kendi hatalarınızla baş etmekte yaşadığınız zorlukların bir yansıması olduğunu unutmayın. Bu gerçeğin farkına varın ve öncelikle kendi sorunlarınızı çözümleyin.

"Bunu nasıl yapabildin?", "Beni dinlemiyorsun!", "Daha iyisini yapabilirdin", "Senin derdin ne?".... Çocuklarımıza bu gibi utanmalarına neden olacak mesajları kolaylıkla verebiliriz. Ancak bu mesajlar çocuklara çok büyük zararlar verebilir ve kendilerini değersiz hissetmelerine neden olabilir.

Çocuklara deneyerek öğrenme olanakları sunmaya devam edin, ancak ortamlarını çok fazla hata yapamayacakları biçimde düzenleyin. Örneğin evin her tarafında pahalı kristal eşyalar koyarsanız, çocuklar bunları kırabilir ve bu onların hatası değildir.

Kendi hatalarınız karşısında verdiğiniz tepkilerle çocuklarınıza model olun. Siz savunmacı ve gerçeği çarpıtan bir kişi misiniz yoksa hatasını "sahiplenen" ve bundan birşeyler öğrenen bir kişi mi? Hatalardan ders almaya dayanan bir "kültür" oluşturun.

Çocuklarımıza hepimizin yaptığı hatalardan birşeyler öğrenmelerine izin verecek sabrı göstermek için sadece bir şansımız var. Siz de bu konuda daha iyisini başarma fırsatına şu anda sahipsiniz: Çocuklarınıza ihtiyaç duydukları ve hakettikleri özgürlüğü tanıyın.

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 390
favori
like
share