Öylesine yalnızdım ve yalnız olacağım
Hayatımın varsa geri kalan döneminde
Ama yinede yalan da olsa değer verdim aşka dostluklara
Ben inanmadan yaşayamayanlardanım
Doğruluğa inanmam lazım
Güzelliğe
Ve
Görmesem bile bir yerlerde yaşadığını hissetmeye
Bir elin karşılık beklemeden de yardıma koşacağına
Beklentiler olmadan da masumane bi ilişkinin yaşanacağına
Var olanın yarın ne olacağı bilinmeden paylaşılacağına

Ben inanmak zorundayım
Yoksa bilmez miyim sanıyorsun bunların hiçbirinin var olmadığını
Ya da en azında sen olmadığını

Yine de aşktan elimi eteğimi çekmedim
Ben yinede korkmadım aşktan
Soyunup girdim içine
En derinine
Gururumdan soyundum
Çıkarlarımdan
Gün geldi mutluluğumdan..
Kulak asmadım
Cehalettendir belki; nasihatlere, tecrübelere

Çünkü bu benim yaşadığım aşk
Kimseninkine benzemezdi
Eee öncesinde yoktuysa böyle bir aşk bu benim suçum muydu?

Ben bilirdim kimse onun gibi sevemezdi
Kimse onun gibi dokunamazdı yüreğimin en hassas noktasına
Öpüşünde dokunuşunda gülüşünde
Varlığında ayrı bir hava vardı onun
Ya asla yanılmam
Bu dünyadan değildi o
O bu dünyaya ait değildi

O her şeyi -belki de ben öyle sanmıştım-
Karşılıksız severdi
O ne olursa olsun severdi
Bir tek kaybetmeyi sevmezdi yok
Aslında nefret ederdi
Ama bu da güzeldi..

O her şeyin en iyisini tüm kalbimle söylüyorum bilirdi
Onun hayat bilgisi mükemmeldi&
Ve ben ömrümü kefil koymuştum bu aşka&
Hem de hiç düşünmeden
Tüm varlığımı serdim önüne
Belki onu oldum ama o bilmez kendimden de olduğumu
Ona verdiğim her şeyden ruhumdan bi parça götürdü
Alışverişi de sevmezmiş o
Aslında nefret edermiş
Şimdi şimdi öğreniyorum
O yalnızca alırdı
Bedel ödemek mi senaryonun o kısım hep bana kalırdı
Sevişimin inanışımın
Kendimi kaybedişimin ve yıkılışımın sebebi
Hep capcanlı görmeye alışmıştın değil mi beni?
Hep kıpır kıpır
Hiç susmazdı dudaklarım
Ve hep yakınırdın sen çenemin düşüklüğünden
Çocukluğumdan kalma ne varsa biriktirdiğim
Hepsini toplar apar topar anlatırdım sana
Çabuk çabuk
Hiç durmadan
Yorulmadan

Çoğu zaman gülerdin ..
Çocuktum anlamadım sevgilim belki de alaylıydı tüm gülüşlerin
Şimdilerde görsen aksinin imkanı yok
Şaşırırsın bana
Yapayalnız odamda
Gözlerimde nisan yağmurları
Yüreğimde cam kırıkları
Aklım durmuş
Ve gülmeyi çoktan unutmuş bi halde
Sessizliğimin kuru gürültüsü içinde
&&&&&&&&&
Asla bilmeyeceksin
Bedelini ödüyorum sana inanışımın
Ve bedelini ödüyorum aptalca inanışımın
Ve bedelini ödüyorum sorgusuz teslimiyetimin

Ve sen bilme sevgili
Ama bedelini ödüyorum şimdi
Kalbimde cam kırıkları
Ve dudaklarımda ki
En gürültülü en vahşi sessizliğimle...

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 456
favori
like
share
dostbildiklerim Tarih: 08.10.2005 03:12
Ellerine Emegine Yüregine Saglik
Tesekkürler
Kartanesi Tarih: 01.10.2005 16:10
Halaskar Tarih: 01.10.2005 14:29
Yüreğine sağlık kardeşim
sulfato Tarih: 01.10.2005 13:49
SENI SEVMENIN BEDELINI ÖDÜYORUM

Uykum kacar geceler boyu
Sensiz kalmak zor gelirde.
Nasil yabrarim, bende bilemem.
Düslerim ucar gider basimdan her gece
....ve sensiz kalirim
Haber gelir diyorum
Bir gün, bir yerden.
ve siler diyorum,
ve tekrardan dost eder diyorum zamani.
Bense seni bilmem,
En kötüsü ellerim bosalirda.
Sensizlik atesi yanar icerimde.
Yani basimda yanlizligimla,
Bildik bilmedik zamanlara kaciyorum iste... ..
Seni sevmenin bedelini ödüyor yüregim.


Al ! Mecnun Olmusum Leyla da Benim...
Sakin zannetme buralarda cok mutluyum,
Esprilerle güldügüme bakma sakin.
Her gülümsememin altinda bir hüzün
Her kahkahamin arkasinda aci bir ciglik var simdi
Bilirsin az cok tanirsin beni
Sevdigim insani gün gectikce büyütürüm kalbimde
Olmayan güzellikler eklerim kendimden
Kendi notalarimla süsleyip, kalbimin doruguna cikaririm.
Sana, beni sev diye yalvarmayacagim
Ama icimdeki ses, seni sevmem icin yalvariyor bana
Nedeni mi? Bilmiyorum !!!
Ama bildigim birsey var;
Mecnun da Benim Leyla da ...

buda benden