EyLuL'un bir derdi vardir. O NiSaN'a sirilsiklam aşık ve isi gucu baharin nazli kizini dusunmektir. O savruklugu kararsizligi da bu yuzdendir. EyLuL'le NiSaN arasinda gizli bir ask surup gitmektedir. Butun dertleri birbirlerine kavusmaktir; ama bunun olmayacagi bellidir.
*Eylül'ün Nisan'a Aşk'ı *
Ne yapar NiSaN ? Tabiatin civil civil canlanisi insanlarin yureklerinde bir kipirtiyla yollara dokulusu cevrenin insani deli edercesine guzellige burunusu hep onunla gelmiyor mu? O da insanlarin icine yasama sevinci doldurur cevreye bakma yeniden dirilisi gorme yetenegi verir gozlere. Sonra bitkilere can suyu yurur agaclar durur. Cicekler rengini ondan alir. Insana agaca cicege ve daglardan kopup irmaklara akan kar sularina gizliden gizliye askini isler nisan. Haydi der. alin benim sevdami EyLuL'e goturun. Ve sabirsiz bir bekleyise koyulur sonra…

Dunya kuruldu kurulali boyledir bu. Yaz gelince yapraklar kavrulmasin insanlarin yureklerindeki sevinc eksilmesin diye dua eder NiSaN. Cunku sevdasini tasiyan yalniz onlardir. Sonra EyLuL gelir. Insan agac cicek ve su emaneti teslim ederler sahibine. Iste EyLuL'un butun saskinligi bundandir. Insana bir naiflik ufleyisi neseli yagmurlarla gelisi caddeleri bag ve bahceleri belki okullari civil civil doldurusu bundandir. Ama olan agaclara olur. Onlar NiSaN'ini sevdasini getirip teslim etmenin yorgunluguyla yapraklarini birakiverir ruzgarlara.

Peki EyLuL ne yapar bundan sonra? Butun bu olanlar; gunesin bir acip kaybolusu bu kesik kesik yagmurlar hep askin dizlerde derman birakmayisindandir. Onde zorlu bir kis ve tam alti ay vardir. Sevgiliye ulasmanin bir yolu olmalidir. EyLuL de ayni yolu secer. Der ki insanlara: “Bakin yazin miskinliginden yakici sicaklarindan kurtardim sizi. Sevecek ne kadar cok sey var etrafinizda… kendinizi sehrin kiyilarina ormanlara vurun. Bereket ve ask ayiyim ben der. Kisa girmeden tabiati bir daha yoklayin tadin butun yemislerinden. Benim ucuk gunesimde son defa isitin icinizi. Gunesi sevincinizi umitlerini doldurun yureginize. Kis gecelerini soguk ve gunessiz gunleri bu sevincle bir cirpida gecin. Bahara ve sevgilime ulasin. Ona ulastirin sevdami.” Ciceklerin tohumuna meyvelerin cekirdegine anlasilmaz bir heyecanla akan sulara soyler bunlari. Insanlara soyler. Onlar da bir kis tasirlar iclerinde bu sevdayi. Kis biter bitmez tohumlar cekirdekler su ve insan dayanamaz bu askin agirlina ortaligi ciglik cigliga bir neseye verirler. Iste baharin gelisi boyle olur.

NiSaN'la dunyanin yeniden dirilisi tutup bizi delicesine hayata baglayisi bu askin sevinci ve baharin tesekkurudur. Dusunun bir kere bu ask olmasaydi hayatimizin tadi tuzu kalir miydi? Soguk ve karanlik kis gunlerini bogucu kavurucu yazi nasil gecirirdik? Isimiz hep EyLuL'u ve nisani beklemekle kolaylasiyor. Ah bir bahar gelse diyoruz; EyLuL'un serinligine ulassak diyoruz. Aslinda biz bir askin salincagina binmis gidiyoruz. Bir sevdanin cemberine yerlesmis donuyoruz. Her sey o askin urunu. Mevsimlerin aylarin gunduzle gecenin birbirine olan aski… Tohumun hayat bulma sevdasi agacin yesillenme sabirsizligi. Bizi yasatan budur. Ask her seyi hos gostermeye yetip artar

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 248
favori
like
share