Alacakaranlık bütün sokağa yayılmıştı. Yalnız sokağın değil, tüm insanların sesi susmuştu. İşin garibi; içim huzur doluydu. Aydınlıkla karanlık arasında gecenin geldiğini müjdeleyen alacakaranlık kuşları, bu gecede hazırlanıyorlardı gündüzü terk etmeye.
Karanlık siyah bir gölge, alacakaranlık kuşları siyahlığın umuduydu. Haydi! bu gecede yeşertin içimdeki umutları alacakaranlık kuşları!
Susmayın! Çığlık çığlığa ötüşün! Cıvıldaşın!
Göremiyorum sizi ama; biliyorum meskeninizi.
Ağaçlar, evlerin çatı araları, kiremitler; belki de küçük bir saksı kenarındasınız. Öyle ya da böyle ne fark eder ki! Her gece oradasınız; benim sokağımdasınız.
Sen! Yüreği alevli alacakaranlık kuşu; çam ağacının dalında hiç bitmesin bu geceki faslın. Sabaha kadar sürsün. Ne kadar dertli dertli ötüşürsün. Yoksa rest mi çektin hayata?
Yorgun musun? Üzgün müsün? Nedir bu acele?
Herkes evine gitti; el ayak çekildi; kargaşa bitti bu mahallede.
Yine ben varım bu akşam sizlere eşlik eden. Gel göster yüzünü; derdini dinleyenlerden biri ben olayım. Yoksa herkes kendi başının derdinde.
Sakın hakkın yok deme bana. Benim sana sözüm var.
Bir gece hatırlar mısın? Yine böyle el ayak çekildiği zaman bulmuştum kendimi çam ağacının altında; senin yanında. Görmüyordum seni ama; sesinden tanıyordum.
Kararsız, şaşkın ve düşünceli gecelerimden yine birini yaşıyordum. Hiç beklenmedik bir anımda alacakaranlığı yırtıverdi sesin.
Ağlıyordum. Ağlamak nasıl olur bilirsin! Bilmiyor musun yoksa?
Ağlamak can yakar; nefret edersin o an dünyadan, her tarafın duvarla kaplıdır o vakit; ikiye ayrıldığını hissedersin. Öfke, kin alev alev yanar içinde ve gözlerinden akar oluk oluk gözyaşları ama; yüreğindeki ateşi söndüremezsin.
Sende ağlıyorsun bu gece belli. Ötüşünde bir ümitsizlik, bir hüzün var. Niçin çekiniyorsun benimle göz göze gelmekten?
Ben senin sayende o gece mutluluğa eriştim. Aradığımı o gece, senin ötüşünle buldum. Bir serinlik düşmüştü o an yüreğime; alıp götürdü ötüşün beni. Sarıp sarmaladı.
Şimdi içime sığdıramıyorum; bana o gece fısıldadıklarını. Yerinde durmuyor yüreğim, her gece seni ve arkadaşlarını bekliyor; ağaçlar, evlerin çatı ve kiremitleri aralarında



Yazan : Melodi AKÇAY

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 620
favori
like
share