Kendime Devrim...

soğuk rüzgarlar esiyor temmuzun ortasında
ahh düşüm! tutukladın beni
içimdeki ezbere düşürdün yine gözlerimi
oysa aşk tamamdı yüreğimde
sadece deniz’i özlerdi düşlerim
şakaklarımda bir ağrılı türkü zonklamakta
kirlenmiş ellerim düzen orospuluğunda
büyütürken içimde bir çocuk
kalakaldım yılanların koynunda
sandık kokusu sarmış yaş onsekiz düşlerimi
heyelana uğramış özgürlük gülüşlerim
kim çaldı direniş hikayemi
oysa nasıl masumdum
devrimim kendimeydi

içimdeki çocuk büyümeden girdi adamlar hikayeme
herkesin yarasında kanadım
kendi yaram hala gizimde
anlamadığım dilden şarkılar var dilimde
ermenice/kürtçe/türkçe
yanında çok ağladım
seninle hiç ağlayamadım sevgili
sustum
kustum acılarımı duyarsız tarafına
sana beni anlattım
anlattıkça dolandım kendime
hep tekelinde
hiç özelinde olmadım
kanadım
yandım
bir fısıltı olarak kaldım duyumsadığın yerde
[COLOR="gray"]şiirler biriktirdim sana iç cebimde
kitap aralarında kaldı diyemediklerim
hani senin de hiç merak etmediklerin
şimdi nasıl da kıymetlendi iki satır düşünce
bilemedin sevgili
içimdeki tüm iyilikler iflas etti
düşürdüm seni ve sendekileri gece cinayetlerine
öznesiz artık sevme eylemlerim
sana çekimsiz bütün fiillerim
[COLOR="silver"]nasıl yalandı yürek gözümü boyayan
hayatı yakalarken sen saçlarımdan
öperken ensemden
hücrelerimde devrim
yeniden doğardım tanrının ellerinden
değişmiş gibi yazgım
ateş alırdım küllerimden
öyle yakalardı beni tenin tenimden
oysa hep bilirdim
hep korkardım gideceğinden
insan ölmüyormuş sevgili
ölümü özlüyormuş severken
sevmek sevilmeye benzemiyor değil mi

ağlamayı geçti zamanlar
kadın yanım incindi sadece
yaş onsekiz hayallerim hala dipdiri
içimin kırsalına bıraktım sevişlerini
bir alaz çatlayan dudak kıvrımlarımda
sana özlemin teriyle suladım kurak topraklarımı
oysa hiç sığıntı olmamıştım bir sevdanın koynunda
kirlendim materyal bir seçimin peşinde
söyle!
bu seçime değdiğini söyle
yırtılsa gökyüzü girsem içine
utanırken toprağın bereketi dualarımdan
sen gittin sevdanın dölünü bıraktın bana
oysa hiç sevişmedim ben bu sevdayla
hiç durmadım seninle kavgalarıma
hep vardın da hiç yoktun gibi
şimdi ne haldeyim biliyor musun
“hayır” deme
beni benden iyi tanıyorsun
biliyorum
günde üç vakit beni kusuyorsun
ve her gece rüyanda aynı yerden düşüyorsun
ben kokuyorsun
benden korkuyorsun
beni özlemek yoruyor seni
elinden ayağından kesiliyorsun
üşüyorsun !
sevdama/ kadınlığıma üşüyorsun
aklını tırmalıyor susayan yanım
içini acıtıyor kavgalarım

heyecan veriyor mu şimdi
şiir şiir geziyorsun
ölüyorsun sevgili
şiirlerde ölüyorsun
...
..




Sevgi Kaya

Etiketler:
Beğeniler: 1
Favoriler: 1
İzlenmeler: 324
favori
like
share
hayalll Tarih: 01.10.2009 03:19
Sağolun arkadaşlar...:3:
Şayeste Tarih: 29.09.2009 18:12
"kim çaldı direniş hikayemi
oysa nasıl masumdum
devrimim kendimeydi"

Çok güzeldi..
Yüreğine sağlık..
sin28 Tarih: 29.09.2009 17:46
Teşekkürler hayalll ellerine sağlık..
KaRaKıZ Tarih: 29.09.2009 17:22
şimdi ne haldeyim biliyor musun
“hayır” deme
beni benden iyi tanıyorsun
biliyorum
günde üç vakit beni kusuyorsun
ve her gece rüyanda aynı yerden düşüyorsun
ben kokuyorsun
benden korkuyorsun
beni özlemek yoruyor seni
elinden ayağından kesiliyorsun
üşüyorsun !

harika hewal sağol !