"ben çocukken evler insanlara benzerdi
penceleri göz, balkonları dudak olurdu
ben karanlıkta yürürken gülümserlerdi bana
korkmazdım o zaman
içim ısınırdı
geceler soğuk olurdu kimi zaman
geceler karanlıkta yalnız kalırdı
annemin elinden sıkıca tutardım
içimden şarkı söylerdim..."



o zamanlar söylediğim şarkılar şimdi hala kulaklarımda

o kapıdan içeriye girerken,gözümün ucuyla baktığım simsayah boşlukta, beni korkutacak şeyler yaşar sanırdım
gece yatağa uzandığımda battaniyeyi iyice çekerdim üzerime,
hayalindeki korkunç varlıkların karşısında tek savunmam oydu
bir de annemin sıcacık koynu...

bazı geceler evler ağlar sanırdım
yağmur yağdığı zaman avuçlarımı açardım gökyüzüne
gözlerimi yağmura karşı açardım
sokakta bulaşan çamur yıkanırdı
eskiydi elbisem
belki ayakkabım yırtık
ama mutluydum
şimdi yeni elbiseli ve ayakkabı sağlam çocuklardan çok daha mutluydum geceleyin insana benzeyen evlerimle...

yarınlar çok güzeldi
yarın kalktığımda beni bekleyen yepyeni bir güneş vardı
herşey yepyeni olacaktı
her gün yeniden doğacak gibiydim
baharda badem çalacaktık yan bahçeden
kışın kartopu oynayacaktık
peki ya şimdi?
Ölümden önce aşktan sonrayız...

ben çocukken sevgiler başkaydı
sevişmeden de sevebiliyorduk
düştüğüm zaman elimden tutan arkadaşlar
tahtadan arabalarımız
kumdan kalelerimiz vardı
ve dünya da hiç bir şey bu kadar güzel olamazdı
ve hiç bir şey bu kadar temiz olamadı da
ne aşklarım ne arkadaşlarım...
şimdi geçen günleri tutacak bir kement yok elimizde
ya da tutacak fırsatları
pişmanlarımızı silecek bir silgi yok
şimdi herşey yeni ama
mutluluklarımız eski..

alıntı


Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 514
favori
like
share
BULUVEY Tarih: 30.09.2009 11:50
emeğine sağlık
sirenes Tarih: 30.09.2009 08:12
[COLOR="Indigo"]çok güzel, bir anda çocukluğuma döndüm. Teşekkürler paylaşımın için
refik Tarih: 30.09.2009 01:21
Yüreğine saglık arkadaşım bu güzel çalışman için