Oysa aşk… “Hani ya olursa” diye niyet ettiğimiz…
Hani bir an için çocuksu bir inançla ellerimizi açıp kabule durduğumuz…
Bir an için görmüş geçirmiş bir erdemle el uzatıp gönülden vermeye koyulduğumuz…
Aşk…
Bir küçük çıtırtıda eskiye dönmeye hazır kabuğuna vurulunca içine kaçan kaplumbağa
bir hoyrat ayak sesiyle dikenlerini çıkaran kirpiye döndüğümüz…
Aşk…
Kimbilir hangi savaş yarasıyla hırçınlaşmış
göz gözü görmez meydanlardan çıkıp gelmiş eski savaşçıların yaraladığı bedenlerimiz
ve inançlarımızla her geleni o eski savaşçı sandığımız…
Yaş ilerledikçe zorlaşan.
Zorlaştıkça azalan.
Azaldıkça yabancılaşılan.
Yabancılaştıkça inançsızlaşılan.
Aşk…

Hepimizin içindeki o koca özlem…
Üzerini kariyerle ögürlüğe inançla eyvallah etmez dik başlarla
kavgadan kaçmaz cesur yüreklerle zımbayla çiviyle betonla örttüğümüz
Aslında belki de… Çok önce değil hani neredeyse daha dün…
Yanı başımızdayken kabak çiçeği ile dantel masa örtüsü arasında
uzaklarda bir adada bir öğle sonrasında fark etmediğimiz…
Edemediğimiz…
“Defter arasında kuruttuğumuz…”


İclal Aydın

Beğeniler: 1
Favoriler: 0
İzlenmeler: 235
favori
like
share
RoSe_SüM Tarih: 03.10.2009 00:56
yüreğine sağlık..
CiCeGiM Tarih: 30.09.2009 20:43
iclal aydinin siirleri genelde çook güzel oluyorr

Tesekkür ederimm...
1sidelya Tarih: 30.09.2009 20:39
Yaş ilerledikçe zorlaşan.
Zorlaştıkça azalan.
Azaldıkça yabancılaşılan.
Yabancılaştıkça inançsızlaşılan.
Aşk…


_____Emeğinize sağlık arkadaşım bu güzel şiir için...