Hayat ben yine buradayım
Ömrünüm sonbaharında
İhtiyarlıkla karşındayım
Birbirine benzemedi senelerim
Nasıl geçti, bittiğini anlayamadım
Şimdi ellerim titremekte
Kahverengi lekeler doldu
Kırışıklıklarla birlikte
Anlaşılması güç bir durumdayım
Ufacık bir odaya tıkıldım
Yani bildiğin bir kenara atıldım
Bir yük gibiyim sanki evlatlarımın gözünde
Hepsi ben bakamam, sen bak’ın derdinde
Yediğim içtiğim bir tas sıcak çorba
Dişlerim yok ki eski sağlamlığında
Yinede şükrederim her kurulan sofrada
Allah’ıma, Evlatlarıma
Dizlerim kireç tuttu neyleyim
Derman yok ki bacaklarımda
Hızlı yürüyeyim
Götürün beni hastayım diyorum doktora
Bir yük gibiyim sanki onlara
Götürmüyorlar beni doktora
Yaşlılıktan diyorlar evlatlarım
Ne yapayım
Mecbur kaldım susup oturuyorum
İstesem de bir yere gidemiyorum
Yani anlaşılması güç bir durumdayım
Eskisi gibi işitmiyor kulaklarım
Anlamam
Aynı sözü birkaç defa tekrarlatırım
Gülerler, alay ederler benimle
Maskarası oldum her bir torunlarımın
Yok ki sağlam bir meskenim
Gezerim oradan oraya elimde valizlerim
Hoş geldin diyorlar zordan ağızlarıyla
Yinede belli etmem kırılmam onlara
Ne yapayım onlar benim evlatlarım
Yaşarım son demlerimi itilip kakıla
Oysa söz vermiştiler evlatlarım
“Başımızın üstünde yerin var ana”
Diyorlardı çocukken bana
Şimdi dilleri başka, gözleri başka söylüyor
Evlatlarımın
Ne deyim evlatlarım sizlere
Siz ihtiyarlıkta benim gibi olmayın


Yazan : Melodi AKÇAY

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 316
favori
like
share
RoSe_SüM Tarih: 03.10.2009 00:49
yüreğine sağlık..