Fırtınaların ve şiddetli yağmurların dinmediği uzunca bir kış mevsimi sonunda, nihayet bahar gelmişti. Bahar ayları İstanbul daki anılarımı geri getiren mevsimdir.
1990 Nisan başıydı. Doğum günümü kutlamaya hazırlanıyordum. Doğum günüme davet ettiğim en yakın arkadaşım Eleni işlerinden dolayı gelememişti. Onun gelmesini çok arzu ettiğim halde gelememiş, yerine Teyzesi Matilda’yı göndermişti. Ben, bayan Matilda’yı hiç tanımıyordum. Arkadaşım ara sıra ondan, onunla geçirdiği güzel günlerden ve teyzesinin çok güzel oluşundan bahsederdi. Sevdikleri ona güzelliğinden dolayı Taş Bebek Matilda diyorlarmış. Arkadaşım Eleni, teyzesini anlatırken hep ona taş bebek Matilda derdi.
Taş bebek Matilda yı kapıda ilk gördüğüm anı hiç unutamıyorum. O andan itibaren arkadaşım Eleni’nin yokluğunu doğum günümde hissetmeyecektim. Bayan Matilda’nın davetime eşlik etmesi benim için gurur ve onur verici bir şeydi. Taş bebek Matilda’yı hiç unutmuyorum. Kapıdaki ilk karşılaşmamız, muhteşem bir güzelliğin tam karşımda duruşu ve benim bu güzelliğe birebir şahit olmam. Daha önce böyle bir güzellikle karşılaşmamıştım. Taş bebek Matilda nın güzelliği, doğum günümde beni gölgede bıraktırmaya yetecek kadar güçlü ve etkiliydi.
Gençliğinin son evrelerinde olan bir bayan için bu güzellik, o andan itibaren söylenmesi gereken gereksiz cümlelerle dolu olacaktı. Yüzündeki ışığın kalbime yansımasını hatırlayabiliyorum. Taş bebek Matilda başındaki beyaz şapkasına taktığı bir sarı gül ve sarı beyaz puantiyeli, bir omzunu açıkta bırakan elbisesi ile zarifliğini daha da perçinlemişti. Duru bir güzelliği vardı. Elindeki çiçekli desenli biri arkadaşımın, biride kendisine ait olan iki kutuda getirdiği hediyesinin duygusallığı karşısında etkilenmiştim.
Nezaketi karşısında kayıtsız kalamadım. Neredeyse onu içeri davet etmeyi unutacaktım. Nazik bir tavırla onu içeri davet ettim. Doğum günümü şereflendiren bu bayanı tanımak ve nezaketine mümkün olduğu kadar onunla ilgilenerek cevap vermeye çalıştım. O gece doğum günümdeki arkadaşlarımı neredeyse unutmuştum. Taş Bebek Matilda öyle güzel ve etkileyiciydi ki, yavaş ve düşünerek konuşacağı kelimeleri seçerek konuşması karşısında etkileniyordum. Doğum günümü hiç umursamıyordum. Sadece bayan Matilda ile ilgileniyordum.
Bir ara bitmek bilmeyen sorularımdan ve ilgimden rahatsız olacağını düşündüm. Fakat bayan Matilda düşündüğümün tam tersine – Bu gece onsekiz yaşında olacaksın. Bir daha onsekiz yaşın hiç gelmeyecek. Bu gece senin gecen ve bunun keyfini çıkararak eğlen diyerek yüzümü kara çıkarmıştı. O sözünün üzerine ara sıra arkadaşlarımla ilgileniyor, fakat gözlerim Taş Bebek Matilda yı oturduğu yerde arıyordu. Yüzündeki düşünceli ifade ve ara sıra yüzüne yansıyan gülümsemesi bir şeylerden etkilendiğinin göstergesiydi. Dans eden ve eğlenen gençleri hayranlıkla seyrediyordu.
Taş Bebek Matilda o gece uzun bir süre gitmeyi yeğlemedi. Vakit gece yarısına yaklaştığı bir sırada ayağa kalktı ve gitmeliyim. Onsekiz yaşın sana uğur getirsin dedi. Onun ilgisinden ve nezaketinden memnunluk duyduğumu belirterek onu görüşmek üzere yolcu ederken, arkasından bir kez daha güzelliğine baktım. İşte Taş Bebek Matilda ile ilk karşılaşmamız böyleydi.
Nisan ayının onikinci günü onu ilk kez gördüğümden sonra on beşinci günü öğleden sonra arkadaşım Eleni evime geldi. Benim o gece teyzesi Matilda ya karşı olan tutumumdan sonra ne kadar mutlu olduğunu belirtmek istemiş ve teyzesini nasıl bulduğumu merak etmişti. Teyzesini onun gözünde görmüştüm. Bana anlattıkları ve onun hakkında tarif ettiklerinde ilk görüşte yanılmamıştım. Bayan Matilda sakin, durgun bir insandı. Bütün gece bizi seyrettiğini, hep gülümsediğini ve bir ara Alpay ‘ın Hayalimdeki Resim şarkısı çalarken Taş Bebek Matilda nın gözlerinden yaşlar aktığını fark ettim. Elindeki sarı mendiliyle gözyaşlarını bizlere fark ettirmeden silmeye çalışıyordu. Bir an onun yanına gitmek istedim ama bu şarkıyla bir şeyler hatırladığı her halinden belli oluyordu. O yüzden onu yalnız bıraktığımı anlattım.
Arkadaşım Eleni ye gelemediği için üzgünlüğümü fakat teyzesini gönderdiğinden memnuniyetimi vurguladım. Eleni bir anda teyzesiyle ilgili düşüncelerimi anlatırken sözümü yarıda kesti.
- Biliyor musun? Buket o gece doğum gününe bilerek gelmedim. Teyzem Taş Bebek Matilda aylardır dışarıya çıkıp eğlenmiyor gittikçe içine kapanıyordu. Ne kadar ısrar ettiysem de beni hep geri çeviriyordu. Onun, uzunca bir zamandır dinlendiği karanlık yüreğinden artık dışarı çıkması ve aydınlığı görmesi gerekiyordu.
Bütün amacım onun hayatını cehenneme çeviren o olaydan sonra yavaşça sıyrılıp hayata tekrardan katılmasıydı.
Onu doğum gününe gelmesine ikna etmek çok zor oldu. O gece acil bir işim çıktığını ve senin benim için ne kadar önemli olduğunu vurguladım ona. Aylardır tuttuğu yastan ve zor ikna çabalarımdan sonra nihayet saklandığı gönül penceresini araladı. Ve sana geldi.
Bundan altı ay kadar önce delicesine tutkun olduğu bir adam vardı. Onunla hayalleri, umutları vardı. Aşkın nasıl bir duygu olduğunu onunla geçirdiği güzel günlerde anlamıştı. Aralarında kopmayacak bir bağ oluşmuştu. Sık sık buluşuyorlardı. İşte teyzem Matilda yı doğum gününde ağlatan bu şarkı ikisinin şarksıydı.
Fakat sevdiği adam ona bir gün olsun evlenme teklif etmemişti. Bunu Teyzem Taş Bebek Matilda da ondan istememişti. Ama, yüreğinin bir köşesinde o güzel ve anlamlı olacak günü hep bekliyordu.
Son zamanlarda sevdiği adam ondan uzaklaşmaya, onunla görüşmelerini seyreltmeye başladı. Teyzem Matilda sevdiği adamın bu davranışları karşısında içinde bir burukluk hissediyordu. Sevdiği adamın bu son davranışları neredeyse ona karşı olan tutkusundan vazgeçmeye yetecek kadar kırıyordu.
Bir ara teyzem Matilda hırçınlaşmaya o durgun halini yitirmeye başladı.
Bir gün eve geldiğinde ağlamaktan gözleri şişmiş bir haldeyken sinir krizi geçirdi. Sevdiği adamın düğün davetiyesi arkadaşları tarafından eline geçmişti. Evet, sevdiği adam bir başka kadınla evleniyordu.
İnanmamıştı arkadaşlarına. Onların bir oyunu olabilir diye düşünmüştü. Fakat sevdiğinin yanına gidince bir başka kadın kapıda onu karşılamıştı. Evde başka bir kadın vardı. Hiçbir şey söylemeden oradan ayrılmış teyzem Matilda. Sonraki günlerde onları el ele görmüş.
Büyük bir hayal kırıklığı yaşadı teyzem. O günden sonra onun adını ağzına almadığı gibi, bize de yasakladı. Ve kendi içine kapandı.
Altı ay zorlu bir süreçti bizim ve onun için. Senin doğum günün kapattığı hayat penceresini yeniden aralamaya ve aydınlığı görmeye yetecekti. İşte Buket! teyzem Taş Bebek Matilda ile ilgili bütün hikayem bu demişti.
Eleni ile o günkü konuşmamızdan sonra Taş bebek Matilda yı merak etmeye başlamıştım. Onunla görüşmeliydim. Eleni ye teklifte bulundum, bundan sonraki görüşmelerimizde teyzesi Taş Bebek Matilda yıda getirmesini istemiştim. Arkadaşım getireceğine söz vermişti. Bu hüzünlü aşk hikayesi beni etkilemişti. Muhteşem bir güzelliğe sahip olan bu kadından ayrılan, ondan vazgeçen erkeğin aklının başında olmadığını düşünüyordum.
Bir gün alışveriş yapmaya dışarı çıktığımda Eleni ye telefon etmek üzere postaneye uğradım. Telefon o zamanlar herkeste yoktu. Teyzesini de yanına alarak Caddebostan da, Melodi çay bahçesinde onları beklediğimi söyledim. Teklifimi kırmadı ama, teyzesi Matilda nın gelip gelmeyeceğinden şüphesi vardı. Eğer Taş Bebek Matilda gelirse onu bu ikinci görüşüm olacaktı. Aklımda acaba gelecek mi? Gelirse de onunla neler konuşacağımı tasarlıyordum kafamda. Pek fazla konuşkan bir yapıya sahip değildi, o geceden anladığım kadarıyla. Eğer gelirse yine öyle alımlı ve güzelliğiyle karşımda nasıl duracağını merak ediyordum.
Ağaçlar baharla birlikte yeşillenmişti. Onları beklerken kuş cıvıltıları deniz boyunca içimi şenletiyordu. Nihayet çay bahçesinin köşesinden görüldüler. Gelmişti Taş Bebek Matilda. Kırmamıştı beni. Hoş bir sürpriz yine yapmıştı bana. Yine nazik ve düşünceliydi. Üzerinde bu sefer sarı bir bluz ve beyaz bir keten pantolon vardı. Şapkasına yine bir sarı gül takmayı ihmal etmemişti. Sarı rengi sevdiği ve ona bir şeyler hatırlattığı belliydi. O kadar rahatlamıştım ki, ona bakmaktan kendimi alamıyordum. Çay içişine bile hayran olmuştum. Ona doğru baktığımı gördükçe bana hep gülümsüyordu. Bir ara çay bahçesinde yine Alpay’ın Hayalimdeki Resim adlı şarkısı çaldı ve Matilda ağlamamak için sessiz durabilmek adına dudağını ısırıyordu. Ağlamadı.
O gün Eleni, Taş Bebek Matilda ve ben güzel bir gün geçirdik. Konuşmuyordu Matilda, ara sıra eşlik ediyordu konuşmalarımıza lakin, bizlerle olduğundan memnunluk duyduğu belliydi.
O gün den sonra taş bebek Matilda yı bir kez daha gördüm. Hayatıma aniden giren duru bir güzelliğe sahip olan bu kadın, şimdi ne zaman baharla birlikte Nisan ayı gelse, hüzünlü bir aşk hikayesiyle aklıma gelir ve Hayalimdeki Resim şarksını Alpay’ın sesinden ne zaman dinlesem Taş Bebek Matilda nın yeşil gözlerindeki yaşları akıtmamak için, o bir şeylerin yarım kaldığını vurgulayan hüzünlü gözleri gelir.


Yazan : Melodi AKÇAY

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 608
favori
like
share