Zamanın İnsanı Olgunlaştırdığına İnanırdım Vaktiyle - Galip Hatip

Zamanın insanı olgunlaştırdığına inanırdım vaktiyle.Belki de yalnız buna inandığım için zamana karşı koyma imkanım olmadı.
Karanlık bir sokaktı geçtiğim her yol,üstüm başım kir içinde.Her adımım kötürüm bir hastanın zihninde büyük bir nimetken,ben yalnız midemin açlığını doyuruyordum,ruhumdaki açlık giderek artıyor...
Gecenin avuçlarındaki yıldızlara göz koymuştum bu sefer de.Küçükken bir yıldızım vardı benim.Hepimizin olmuştur muhakkak, dilek dilerdim ondan .Yıllardır hiç arayıp sormadım, küçüklüğümün düşlerinde kaldı .Binbirgece masalları dinlemeden büyüdüm ;bizim köye gelmezlerdi onlar. Bizim köyde gerçek hikayeler dinlerdim ;altatmayan ,yalan söylemeyen hayatın tam göbek bağından ayak uçlarına değin.Benim masalımı işte o yıldız yazardı ;görebiliyor musun bak ayın en uzagındaki... Bilerek o yıldızı seçmiştim aydınlıktan kaçmak için saklamak istedim her şeyden.
Şimdi tüm gökyüzünü sahipleniyorum; karnım tok ,ruhum açlıktan can çekişiyor;ama ben yalnızlıktan korkuyorum
ne iyiyim ne de kötü bu dünyada araftayım anlayacağın
Bir ümit var içimde az buçuk ta olsa eee söyleyin bakalım adam olur mu benden; yoksa hep araf ta mı kalırım...

bak gördün mü yine şükretmiyorum arafın nesini beğen miyor derler adama değil mi? kötülük sah damarından yakınken sana


Galip Hatip

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 261
favori
like
share