Şiir Perisi

Sevdaya tutulmuş kalbim yanarken,
Yüreğimde hasret aşkı anarken,
Sabır umudumu son kez sınarken,
Hislerimi sezdi şiir perisi.

Dağların ardında seni özledim,
Hayalimle, düşü hemen sözledim,
Vuslatı özleme verip gizledim,
Hasretimi yazdı şiir perisi.

Ayrılıkla gönül çekti cefayı,
Sabırla, umudum bekler vefayı,
Sonunda aşkımız sürdü sefayı,
Mutluluğun hazdı şiir



Mevsim sonbaharda
Uğradım parka.
Uçuyordu yapraklar
Solgun, havalarda.

Ağaçta duran yaprak
Yüzüyordu şimdi
Havuzun içinde
Durgun sularda.

Kalmamış neşesi
Ve salıncakların bebesi,
Salıncaklar uçuyordu
Sonsuz boşluklarda.

Masalar toplanmış
Uşak garson kalmamış,
Geziyordu çocuklar
Parkın yollarında.

Kuşlar açtı kanatları
Ağaç döktü yaprakları
Ve bir bir kasımpatları
Açıyordu sonbaharda.

Havuzun suyu azalmış
Park kimsesiz kalmış
Soran yok ne içersin?
Mevsim Sonbaharmış.


Bense senin bir gülüşüne hayran
Ne güzel gözlerindeki ışığı görebilmek
Mutluluğa açılan her yolda sen varsın
Yani bu hikayenin bitişi, ne tuhaf ki mutlu son…

Her gün bir umut, her gün bir coşku ile
Senin sevgin ile başlamak güne
Tuhaf dedim ya hani, inanılmaz geldiği içindi
Çünkü ben mutlu son’lara hiç alışık değilim
Göz yaşı ve üzüntüler içinde olmak gibiydi oysa
Mutluydum, ağlıyordum ama
Çünkü sonsuza kadar ne sürmüş ki mutlulukla!
Yanıldığımı anladım, sevginin açlığıyla.
Dilediğince sev beni,
İster şımart, istersen gözlerinle belli et, hiç farketmez
Çünkü ben bir ağız eğişinden anlarım seni.
Kırılmana göz yummam, yumamam bu yüzden…
Gözlerindeki ışıkla doğabilmek ne güzel!
İşte bu yüzden; Mutluluğa açılan her yol : SEN…
alıntı

Etiketler:
Beğeniler: 1
Favoriler: 1
İzlenmeler: 1983
favori
like
share
Nerissa-Su Tarih: 03.10.2009 23:35
saol canım
Mormenekşem Tarih: 03.10.2009 16:35
yüreğine sağlık teşekkürler