[COLOR="#C1C6FE"]_planlar üretiyorum durgun bir sessizlikte,
korkup gitmek son istasyon...


vaktim olmadı
onun acılarını saymaya
hala sürer mi suskunluğu
üşür mü avuçları anılarıyla
yok olup gitmiş midir hüznü...

her sabah
kendimi bırakırken sokaklara
çıkarıp atarım gölgemi
soyu tükenen yollara

güne başlamak ona yakışırdı
bir bulut gibi sıyrılıp gitmek ona
o yolları aşmak şimdi
ne yapsam yakışmıyor bana


ve bütün otobüsleri yakıp
yürümek istiyorum başarısız yollara...



soramıyorum
gülüşlerinin parçalanışı nedendi
durmadan sormak istiyorum
hüznün rengi neydi
susmanın nedeni başka neydi
belki çürüyen bir soydun
ve soyum yanıyor şimdi
bir çölün seraba susuşu gibi...

anlayamadım
neydi cesaretini kıran
onu yelkensiz bırakan
anamdı yürek burkulması gibi
sonrasında canımı yakan...


ben de gitmeliyim belki buralardan
yoruldum yoruldum
belki biter bu yerleşik uğultular
cevap bulamıyorum
gidenler nerde kaldılar...



Veysel Toprak

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 262
favori
like
share
Sylar Tarih: 05.10.2009 22:43
Gidenler nerde kaldı ?

Her giden memnun demek ki yerinden...

Güzeldi.
EZqiiiii Tarih: 05.10.2009 22:40
GüzeL Yüregine SagLık Şayeste.
1sidelya Tarih: 05.10.2009 18:45
Emeğine yüreğine sağlık canım...
Mormenekşem Tarih: 05.10.2009 18:00
Güzel şiir hakikaten...Emeğin için teşekkürler