Oğlumun 3 aylıkken geçirdiği ilk havalede yaşadığım yoğun duyguları anlatmam mümkün değil Beni ancak böyle bir olay yaşamış bir anne anlayabilir Bir de; çok sevdiği yakınının ölümüne şahit olmuş biri

Havale geçiren çocuğunuz karşısında yaşadıklarınız, ölüm anında yanında bulunduğunuz bir yakınınız karşısındaki duygularınıza eşdeğer olabilir ancak

Çaresizlik, eziklik, üzüntü, telaş, panik, heyecan, korku, pişmanlık, öfke, hiçbiri, hiçbiri yeterince tanımlayamaz yaşadıklarımı Hiçbir şey yapamamanın verdiği çaresizlik, ama bir şeyler yapmanın gerekliliği ile panik, canininiz, bir tanenizi kaybetme korkusu, 'bir yerde bir hata mı yaptım?' pişmanlığı ile bu olayla ilgili olduğunu düşündüğünüz, kendiniz dahil, herkese karşı duyulan öfke

O ana kadar ben, bu kadar çok sayıda duygu yoğunluğunu bir arada yaşadığımı hatırlamıyorum O ana kadar ben, saniyelerin asırlar kadar uzun hissedilebileceğini hiç düşünmemiştim

İnsan çaresizliği hissedince, çare arıyor Büyük, küçük bütün keşifler, insan çaresizliğinin ürünüdür Galileo'nin, Keppler'in, Einstein'ın, Isaac'ın teorilerini, Edison'un, Bell'in, Curie'lerin keşiflerini bir kenara bırakınız Elinizdeki iğneye, düğmeye, havana, kerpetene bakınız Gündelik hayatta kullanırken farkına bile varmadığımız bu nesnelerin hayatımızı nasıl kolaylaştırdığını düşününüz İpliği kumaşa geçiremeyince insan iğneyi, düğmeyi kumaşa tutturamayınca düğmenin deliklerini akıl etmiştir

Karşımızdaki sorun kökünden halledilemeyecek, zor bir sorun olabilir O zaman kendimizi çaresizliğin çıkmazında boğmak yerine, bu zoru hafifletecek çözümler üretelim

Uzayı keşfedemiyorsak, biz de düğmenin deliklerini akıl edip hayatı bir nebze olsun kolaylaştırmaya bakalım İçinde bulunduğumuz duruma üzülmenin yararı olmayacağı gibi faydası da olmayacak

Ne başkalarını suçlayarak öfkelenmemiz, ne de hatalarımızdan ötürü pişmanlıklarımız bir işe yaramaz Sorunu çözme adına atılacak küçücük bir adımın bile, hayatımıza anlam katacağına inancımızı hiç yitirmeyelim

O halde, çaresizim demeden önce, bizi çaresiz bırakan gerçek sebebi tanımalıyız Çaresizliğin yarattı ğı heyecan, korku ve paniğin altında, sorunu tanımamak ve bilgisizlik yatar

Beni çaresiz bırakan, oğlumun tedaviye yanıtsız epilepsi nöbetleri oldu Bu konudaki bilgisizliğim yüzünden, oğlumun tedavisinde en değerli zamanın gereksiz yere heba olduğunu farkettim Bunun üzerine, epilepsi konusunda bir anneye yetecek kadar kendimi eğittim

Siz de benim gibi, özel bir çocuk annesi iseniz, yazma cesareti bulduğum bu yazı dizisine bakıp da: 'Bravo kadına! Ne kadar da güçlü Kitap yazacak kadar herşeyi ne güzel halletmiş' diye düşünüp, sakın bir eziklik hissetmeyin Buraya kadar sayıp döktüğüm duygu ve düşüncelerime erişebilmek çoook uzun bir zaman aldı

Çocuklarının hastalığı karşısında kendini yalnız ve yetersiz hisseden annelerin, benim yaşadıklarımı yaşamamaları için, karınca kararınca, katkım olsun iste,dim Amacım, çocuklarımızın, bizlerin bilgisizliği yüzünden zaman kaybetmelerini az da olsa önlemekti Bu konuda bildiklerimi sizlere, özellikle özel çocuk annelerine, aktarmaya çalıştım

Özel çocuk annelerinin çocuğunun sorununu çok iyi tanımaları gerektiğine inanıyorum çünkü oğlumun epilepsisi bana; düşmanı tanımadan savaşmanın, savaşı kaybetmek olduğunu öğretti


DoçDr Sabiha Paktuna Keskin
Pediatrist, Pediatrik Nörolog
Uluslararası Tıp
Çocuk Beyin Hastalıkları


Beğeniler: 1
Favoriler: 0
İzlenmeler: 338
favori
like
share