Hiçbiri özlemeyeceğim, biliyorum…
Kalbime söz geçirmeyi diliyorum..
Dur dediğimde dursun, bitirsin bu yaşamı istiyorum.
Yalnızlığımı hüznümle boğup yok etmek,
Sonra da hüznümü ortadan kaldırmak istiyorum.
Gözümü açtığımda her şey bambaşka olsun,
dertlerimi yazdığım duvar beyaza boyanmış olsun istiyorum.
Çok şey mi istiyorum?
Evet .. Imkansizi istiyorum




Ayak bileklerimden çekiyor bir cesed..
Yürüyemiyorum, her adımda devriliyorum..
Biri kurtarsın beni bu ölümden..
Paçalarıma yapışan bu telaş bana ait değil..
Bu kokuyu sevmedim hiç ben..
Güzel günlerim yok mu?
Ya da güzel günlerde ben yok muyum?

Yaşamalıyım..
Uzatın ellerinizi..


Nerdeyim ben?
Bu kader kimin?




Sevmek sevildiğini bile farketmeden
Yaklaştıkça ölüm soğuk bir yağmur gibi
Sevmek zehir zemberek ve yürekten
Gecikerek de olsa vuruşur gibi


Sevmek için geç ölmek için erken




Hiç olmadığı kadar
Yumacağım gözlerimi
Gayri ihtiyari sola döndüğümde...
Koca bir boşlukta insanın kendini görmesi
Zor olur bilirsin..
Ve gecenin o saatinde yaşanan yalnızlık
Kopyasıdır,
Çoğaltılması yasak bir geçmişin...




Diyorum ki;
Yalnızlığımdan hoşnutum ben.
Diyorum ki;
Kendini ve o kıpırtını alıp gidebildiğince uzağa git benden.
Yalnızlığıma ilişme..




Ve gece, çok fazla ağladı bugün…
Biraz da ağlattı!
Korkma/düşünme…
Sana sığındım ama
Sen yine bilmedin!


'’Ah yüreğim’’ sus…
Bu gece de ölmedi ruhum




Boşuna...
Yormaktasın bedenini ve tümüyle umutlarını
seferber etmişsin beklemeye
.Yinelemeye,sayıklamaya ant içmişsin yeminini ama bilmezsin
boşunadır yeminini tutuşun.Gel boz tüm yeminlerini
ne daha fazla yor bedenini ne de ruhunu kör et
bir hiç uğruna değmez ki binbir cefaya....



"Son bulmasın" dediğin yürekten istediğin
şeyler çıkar karşına ama her defasında
üstüne titrediğindir ilk kazanın dibine vuran!"




Kabullenemezsin gerçek aşkı,
ömründe koca bir suskunluk,
Dudaklarını kıpırdatamazsın biliyorum.. Sen susarsın!


Hemde öyle bir susarsın ki?


Bir anda kurulan bütün cümlelerim,
noktalarım hatta devam etmeyi istedigim
için koyduğum virgüllerimi bile susturursun!


Anlıyormusun SUSTURURSUN...


Anlasaydın bunları anlatıyo olurmuydum hiç..




Ben acılar denizinde boğulmuşum,
işitmem vapur düdüklerini , martı çığlıklarını,
dalgalar her gün bir başka kıyıya atar beni.
Duyarım yosunların benim için ağladıklarını.
Ölüyüm çoktan, bir baksana gözlerime,
gör, içindeki o kanlı cam kırıklarını.
Bu ne karanlık , bu ne zindan gece böyle.
Bütün gemiler söndürmüş ışıklarını.
Ben acılar denizi olmuşum, yaklaşma. Sularım tuzlu,
sularım zehir zemberek.
Baksana; herkes içime dökmüş artıklarını.
Bu karanlık bitse artık, bir ay doğsa.
Bir deli rüzgar çıksa; alıp götürse
yılların içimde bıraktıklarını...

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 1615
favori
like
share