Beni benden alan sevdamın adı sendin.Beni benden çalan,yaz sıcağında üşüten rüzgarın adı sendin.Bir o kadar enkazın altından yaralı çıksamda ilk yardım elini uzatan elin adı sendin...Vazgeçemediğim ismin harfleri sensin.Tutkulu günlerde yaşadığım mutluluk,sevinç gözyaşım SENDİN..
Yalan dolan sokaklarda adım attığım o nankör ellerden tuttuğum sevdanın adıydın..Bana bakışın yalandı.Sevmelerin yalandı.Bana gelen ayakların herşeyin bir masaldı..
Ağlıyordum,,gecenin üç'ü olması lazımdı.O sırada sadece müzik dinliyordum,,neyin ne olduğunu anlamadan sadece yastığımda beliren gözyaşlarına lanet okuyordum,sadece ağladığıma değil seni düşünen aklıma,sensiz yapamayan yüreğime kin kusuyordum..Ne için ağlıyordum senin için.İhtimaller,olasılıklar, içinde bir hayat sürdürüyorum ama sensizdim.Sensiz günlerime bugün bir yenisi daha eklendi.Buğul pencerede adın yazıyordu..Her yağmur damlası geldiğinde siliniyor ve tekrar yazılıyordu..Yağmur bile senin ismini siliyordu bana inat..
Bana sadece sevdiğin için mi yoksa vurgun yediğin için mi geliyordun?Neden yanımda varsın,,yarınımda yoksun..Diye mırıldanıyordum kendi kendime sadece..Kızgınım sana bunu biliyorsun.Geçen hafta onunla konuşmuştum..Benden devamlı özür dilemeye çalışan bana muhtaç ellerin vardı.Gözlerin gözlerime açdı..Bakman gerekiyormuş meğer.Benim bir daha yıkılmam için o lanet olası konuşmayı tekrardan yapmam gerekiyormuş.Hırçın yanımı daha çok alevlendirecektin..Biliyordum.
Gel gelelim senin için yaptığın hangisindeyim ben..Söyler misin bana seni nasıl sevdiğimi sen bana anlat senin yerine benim gözlerim dolsun.Sen söyle senin için var mıyım yok muyum?Anlat da serserim nasıl sevmişim ben kendim göreyim de.Ben kendimi senin o vicdansız kalbinden kovayım.Kovayım ki hiç bir şey yapmamama rağmen ben utanayım seni sevdiğim için.Zor günde vardın ya aslında hiç yokmuşsun hiç .Yalanlarını hep örtmüşüm,gün ışığına hiçbir şey çıkmamış hepsi benim sayemde..
Günlerden pazartesiydi.Çok heyecanlanmıştım nedenini inanın bende bilmiyorum.Bir arkadaşın ısrarı ile gittim yanına.Saadece konuşmak içindi.Benden özür dileyecekmiş(aklına nereden estiyse)..
Neyse gittim biraz bekledim.Zaten bir parkta oturuyorduk.Karşımda gördüm,kötü olduğumu hissettim,kalktım ayağa ve baktım sadece.Gelişin de gidişin kadar kötüydü.Benden gidişini hatırladım.dik başın ve herşeye meydan okuyan gözlerin karşımdaydı..Kahrolmadım ama içim kötü olmuştu,ne bileyim sevdiğim vardı karşımda..Susuyordum,,susuyorum
-Özür dilerim. Dedi sadece ve baktı gözlerime..Gözlerim gözlerindeydi adeta.Sustum konuşmadım,zaten cesaretim yoktu...
Ne için özür diliyorsun? ben seni affetmedim ama sildim .
-Gerçekten özür dilerim,gitmem gerek..Dedi ve arkasına bir kaç defa baktı gitti..
Bilmiyordum ne için özür diliyor.Zten parmağında söz yüzüğü de yoktu.Zaten bir tuhaftı.Hemen koşa koşa gittim önüne geçtim.Sanırım morali çok bozuktu.
-Dur nereye ya birşey demeden,,dedim
-Özlem tamam gidiyorum işte tamamen benden kurtuluyorsun amacına,emeline ulaştın,dedi.
-Ya ama böyle konuşmazdın ne oldu?Dedim.
-Özlem gidiyorum kendine iyi bak dönerim,dönmem ama aklım hep sende dedi ve bana sıkıca sarıldı,işte o sarılması içimi kopardı öyle içtenlikle sarıldı ki ayrılamıyordu,anlamamıştım zaten ne olduğunu..
-Ya tamam sakin ol.
-Olamam ne olur tamam git benden bende senden dedi.
-İşte o cümleyi kurdu ya ağlıyordum hemde hıçkıra hıçkıra.Sanki boğuluyordum denizde..Tam gidiyordum.. ki..
-Özlem seni seviyorum kendine iyi bak gülüm.dedi..Öylece bakakalldım arkasından koşa koşa gidiyordu.Bir anda dizlerimin üzerinde öylece kalakaldım.Sokaklarda hiç kimse yoktu..Elim de ordaki cam kırığına denk gelmişti,kanıyordu,canım yanmıyordu,,yanan kalbimdi.Can çekişiyordu.Yerde bir kağıt gördüm,onun yazısına benziyordu.Şöyle yazıyordu,biliyordum bu yazılar''Canım''şiirinden alıntıydı,neden bana böyle birşey yazmıştı ki sonınada güzelime,yosun gözlüme,yeşil gözlüme diyordu.(kendiside bazı cümleler eklemişti)
''Bitmedi!
Bir şey daha var şimdi söyleyeceklerimi yanındaki sevgili duysun.
Bak zavallı çocuk
Onun elinden ben tuttum o da bana dedi seviyorum seni diye...
Onu benim kadar tanıyamazsın
Gözlerini güzelliğini saçlarının ne koktuğunu bakışlarının hangi manaya geldiğini ellerinde bulunan nasırları benlerini kaşlarını hangi yemekleri sevdiğini sevdiği türküleri... benim kadar bilemezsin.
Hiç bilmediğin bir şey daha var biliyor musun?
Öyle bir terk edip gidişi var ki ahh...
Her neyse ona gül alacaksan kırmızı gül alma.
Çünkü ona kırmızı gülü sadece ben verecektim.
Şimdi defol!
Bu notlarım benden sonraki kişiye gelsin güzelim,gülüm en çok kırmızı ve pembe gülü severdin ya o alsın sana yazıyordu..
Ben ağlamaya devam ediyordum,arkadaşım geldi,beni sakinleştirmeye çalışıyordu,aklım hala ondaydı,,hala da onda olacaktı,
Beni benden alan sevdamın adı sendin.Beni benden çalan,yaz sıcağında üşüten rüzgarın adı sendin.Bir o kadar enkazın altından yaralı çıksamda ilk yardım elini uzatan elin adı sendin...Vazgeçemediğim ismin harfleri sensin.Tutkulu günlerde yaşadığım mutluluk,sevinç gözyaşım SENDİN..

SENDİN,,ben son demiştim bir önceki öykümde ama vazgeçtiğimi sandığım halde o hala bendeydi..Ama bu defa farklı.Aynadaki görüntüsü bana surat asacaktı.Her gün gelmeyecekti.Zaten o günden sonra bana günaydın demeye de gelmemişti..


Özlem Elizan Sözeri

Beğeniler: 1
Favoriler: 0
İzlenmeler: 530
favori
like
share
aysoo19 Tarih: 04.11.2009 02:20
harika şayeste bu güzel hikayeyi bizlerle paylaştığın için teşekkürler
emeğine sağlık:3: