Pembe pamuk helvaları özledim ben ve değnekli horoz şekerlerini
Bir kiraz ağacının dalında asılı duran o küçük bedenimle gökyüzünde sandığım pembe pamuk helvaları özledim ben. Hiç mi mikrop kapmazdık o zamanlar, bakteriler henüz dünyamızı ziyaret etmemişlermiydi.

Bir tane daha ama param yok dediğimizde; hadi bu da benden diyen o pamuk helvacı amcalar neredeler şimdi.

Daha sonraki zamanlarda mobiletten bozma etrafı teneke kaplı ve de en ucuz camdan ayakla çevrilen pedalı ile yumak yumak pamuk helva üreten, o zamanlarda bana dünyadaki en büyük icat gelen arabalara ne oldu peki.
Ya değnekli horoz şekerleri. Çift taraflı açılan tahta sepetlerin kenarlarına dizilen. Elma şekerleriyle yan yana duran horoz şekerlerine ne oldu.

O elmaları yerken anlardık onun elma olduğunu. Hani şimdilerde muz da yeseniz bir yeşil salatalıkla aynıdır ya tadı. O zamanlar elmaları yerken. Şekerinin tadını bir daha fazla alırdık ta. Elmanın ekşisini anlamazdık ya.
Peki ne oldu o elma şekerlerine. Sonraları lüks pastanelerde caf caf lı jelatinlere sarılan. Hani bir de altından bir süslü kurdele ile bağlanıveren elma şekerleri.

Dostluk ve komşuluklarla birlikte onların da yerini bir başkalarımı aldı.
Sevgilerle birlikte tükendiler mi renk renk macunlar bile. Daha tadına doyamamışken. Bir yuvarlak derin tepside. Altında 3 ayaklı sehpası ile her yere hemen açılıveren macun dükkanları ne oldu.

İçinde duran renk renk üçgen macunları çok özledim. Bir tahta çubuğa sarılıveren. Sarılırken seyretmek nasıldı var mı anımsayanınız. Başımızı bir o yana çevirirdik bir bu yana o çubuklara sarılırken. Ve de akıverirdi ağzımızın kenarından sular. Zor beklerdik alıvermeyi satıcının elinden.

İlk yaz başladı. Sokaklarda macun tepsilerini görmek istiyorum ben. Ve pamuk helva satan o güzel amcaları. Değnekli horoz şekerlerimi verin bana.
Alın sizin olsun lüks pastane camekanlarında seyreden en muhteşem pastalar.

İlkyaza merhaba...

alıntı

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 286
favori
like
share