Aşk Hiç Bitmez - Yaşam Hikayeleri - Aşk Hikayesi - Özge Ataeren

Genç kız odadan koşarak çikti,içini derin bir korku kapladı,amacına ulaşmış mıydı?ardına bakmadan koştu,epeyce yol aldıktan sonra taşlık yolun sol tarafındaki ağaçlık alanda bir taşin üzerine oturdu.ceplerini yokladı,sigara paketinden bir sigara çikartip,düşünceli ama telaşlı bir halde yaktı,iki nefes çekti üst üste,ciğerlerinin zorlandığını hissetti,hala titriyordu,zamanın yanlış yöne doğru gittiğini düşünmek istedi ya da yaşadığı anı yaşamadığını sandı,gerçekle bağlantısı kopup birleşiyordu,hak etmiş miydi ayrılığı arkasında bırakıp terk ettiği,içli içli ama sessizce ağlamaya başladı.koşup gitmeli miydi ona,sonra düşündü,o da terk edilmemiş miydi ansızın,çok severken ayrılığa boyun eğmemiş miydi?zaten o gece karar vermemiş miydi,kimseye acımayacaktı,aşka sevgiye yer olmayacaktı artık hayatında,kimseye fark ettirmeden ceza vermeyecek miydi insanlara,ama şu an neden acı çektigini anlamıyordu,sevgiyi öyle derinden silmişti ki yüreğinde hissettiği duygunun ne olduğunu anlayamıyordu,ellerini kenetledi birbirine,düşünmeye başladı,bir yandan insanlara karşi geçmişten miras kalan nefret duygusu bir yandan unuttuğuna emin olduğunu sandığı o duyguyu tekrar kalbinde hissetmeye başlamıştı,oturduğu taştan kalktı,ayaklarını hissetmiyordu,şuursuzca koşmaya başladı,ona gidiyordu evet,kaybettiği duygularını tekrardan kazandıran ona gidiyordu,aşiktı koşarken daha da farkına vardı,koşmak aşktaki heyecanla örtüsüyordu,kalp hızlanıyordu,ben buradayım seninleyim mesajını veriyordu.biraz önce terk edip gittiği demir korkuluklu evin önüne geldi,içine huzur doldu,mutluydu sanki zaman anlam kazanmıştı,dünya kaldığı yerden dönmeye devam ediyordu,yürümeye başladı tekrar,adımları kalbiyle orantılıydı hızlı hızlı ilerliyordu,aralık bıraktığı kapının kapatılmadığını fark etti,herhalde öylece oturup kaldı ardımda diye düşündü,kapıyı daha da aralayıp sessizce içeri doğru yürümeye başladı ona doğu baktı,kalbi daha da hızlı atıyordu,aşkın ne kadar yüce ve vazgeçilmez bir duygu olduğunu bir kez daha anlamıştı,sevmenin anlamını,terk edip gitmenin acısını hissetti,derin derin iç çekti,gözlerinde biriken yaşlar kontrolsüzce akmaya başladı hıçkırıklara boğulmuştu,içinde yeşeren o duygunun yerini derin bir boşluk kaplamıştı,ağlıyordu hem de içli içli ,sesli sesli,beynindeki bütün düşler silinmeye başlamıştı,sanki ağlamaktan acı çekmekten ibaretti o an,sitem etti kendine dünyaya insanlara,koşarak sarıldı yerde yatan cansız bedene,içi büsbütün kanıyordu,pişmanlığın o korkutucu hissini hissetti acıyan kalbinde,daha da acımaya başladı,daha da ağlamaya başladı,bir süre öylece bekledi,cansız bedene sarılıp kaldı, yerde bir kağıt parçasını gördü,kokladı,öptü ve okumaya başladı hıçkırıklarının arasında...


Özge Ataeren

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 373
favori
like
share