Yazamıyorum..
Yaşadıklarım mı yazılmıyor ben mi yazmayı beceremiyorum yoksa yazılcak kadar bile yaşamıyormuyum bilmiyorum..

Hayatım yere düşüp parçalanmış bir vazo gibi ellerimde sanki..
Defalarca kötü eller tarafından yerlere atılıp tekrar yapıştırılmış..
Sonra tekrar kırılmış.. her bir parçası ayrı yerde bu hayatı tekrar toplarmak zor..

Bu koca şehirde kaybolmuş benliğimi bulmaya hiç halim yok..
Ruhum bu şehrin dar sokaklarında mahsur ..yaşadığım bu evse yaşadığım
tüm acıları bir bir yüzüme vuran bir işkence odası sanki..
Dudaklarımdaki bu kuruluk ve damağımdaki bu acı tat hiç geçmeyecek gibi..
Kimden neyden yadigar bilemediğim..

Aynada gördüğüm yüz bana okadar yabancıki..Tonlarca boya sürsem nafile..!
Kapanmıyor ruhumdaki yaralar..!
Yaşadığım hüzün kamofile edilmiyor..
Hiçbir söz Hiçbir Şiir Hiçbir Şarkı yaşadığım şeye tercüman olmuyor..
Hiçbir dilde anlatamıyorum kendimi..Ve hiçbir dilde anlayamıyorum kimseyi..
Bazen yollara çıkıp saatlerce boş boş nereye gidiceğini bilmeden yürüyorum..
Kaybolmak istiyorum belkide..Ama belleğimdeki izler hep aynı yere sürüklüyor beni..

Bazense ağlamak istiyorum doyasıya...Ağlamayı bile becermiyorum..
Ağlayabilseydim belkide anlayabilirdim yaşadığım şeyi..kendimi..
Bu koca şehrin hiçbir ışığı aydınlatmıyor beni..Öfkem gövdeme sığmıyor..
Kimsesizliğim gövdesi en koca adamda dahi bitmiyor..
Bitmiyor hayat ölmüyorum..Ama yaşayamıyorum da..
Ölümle yaşam arasında gidip geliyor ruhum..
Ne yaşıyorum Ne ölüyorum..

alıntı

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 235
favori
like
share