Kapanıyor kapımın ağaran yanı

Susuz bir cam kaplıyor yüreğimi

Öper gibi ölümü

Bir asinin gözyaşlarına

Takılıyorum şiirlere



Umutsuz bir aşkı anlatan

Elde kalmış bildiriler gibi

Yalnız başlıyorum yolculuğuna




Çünkü beyaz bir sayfadır şiir

Yanık otların dumanında

Diline dolanan vebal gibi



Ağırım, ağrımdan yankılanan feryat

Gözlerimi karartan bir kana döner

Biliyorum, sabaha uyanırken

Geceye susuyorum.



Kalbimde, çekilen bir alevin bayrağı

Sesine kurulan çanların en ağırına

Sonsuz bir cam kırıyorum

Öper gibi düşlerini son defa

Ölümüne atılıyorum.



Bir asinin gözyaşları dirilirken gözlerimde

Kocaman deniz sarıyor umutsuz rüzgârlarımı

Kâğıt parçalarımı şiirlere katlederken

Uzun bir yalnızlığa uzanıyorum.



Al işte, ellerime alırken başımı

Batık bir geminin sönmüş yıldızlarıyım

Yanık otların şiiri, sen ki leylağısın hâlbuki

Neden şehir terk ediyor beni

Neden savruluyor dağılmış sözlerim.



Çünkü ölümdür beyaz olan

Siyah denizlerin çağırdığı

Sönmüş adreslerin solukluğunda

Tunca benzeyen tasvirinin

Hangi seste tuttuğumu

Anlayamadan

Ölümdür.



Kaçar gibi atılıyorum şimdi

Elimde adresiz bir sohbetin sanal sözleri

Kanı bulaşıyor kolumu kestiğim sabahların

Susamış alevin odun parçasına

Çekiyorum körelmiş bir umudun sesini



Örtüyorum, sonsuz bir rüya uyanıyor alnımdan

Öper gibi sesini, gözlerine boğuluyorum

Kaldır beni içimde tutuşan şiirin

Sabahsız kaldırdı beni geceye



Sana, sahibinden satılık hüzünler getirdim

Armağan olsun diye yeni gün dönümüne

Bir kan sızımlığında, susamış alev…

Çekilsin öptüğüm gecelerin matemi
Ölüm gibi atıl uykusuzluğuma.
Bilal Can

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 187
favori
like
share