"Mehmet yakaladığı sineklerin kanatlarını yolar sonra onları ezerdi. Yaptığı işten aaaif alıyor gibi görünürdü."

"Mert ilginç bir çocuktu. Herkes yerinde oturup bir şeylerle meşgul olurken o yerinde duramaz etrafına zarar verir arkadaşlarına durup dururken vururdu. Evdeyken birdenbire ortadan kaybolur banyodaki deterjanları yerlere döker mutfakta ne varsa yere fırlatırdı. Hatta bir keresinde yılbaşı ağacının üzerinde yanıp sönen ışıkları makasla kesmeye kalkmıştı. Ucuz atlattı zor kurtuldu."

"Zeynep annesinin yaşantısını tam bir karmaşaya döndürmüştü. Okulda herkese bağırıyor tekmeliyor tırmalıyordu. Bu nedenle anne sık sık okula çağırılıyor ancak hiçbir şey Zeynep' i sakinleştiremiyordu."

Bu ve benzeri olaylar karşıma oldukça sık çıkıyor. Böyle davranan çocukların ailelerinin çoğu onların sadistçe düşüncesizce hareket ettiklerini ve sorunlu olduklarını düşünüyor ve hatta çoğu zaman onları cezalandırıyorlar. Bu çocukların çevrelerindeki diğer insanlar da onların "kötü huylu" olduklarını düşünüyorlar. Etrafımızda azımsanmayacak kadar çok çocuk böyle davranmayı seçiyor. Kardeşlerini çimdikliyor arkadaşlarını ısırıyor evcil hayvanlara işkence ediyor. Şayet bunun gibi davranışlar ara sıra ve bir anlık kızgınlıktan yenemediği öfkesinden veya şiddetli bir engellenmeden kaynaklanmıyor aksine sürekli tekrarlanıyor ise o zaman çocuk ciddiye alınması gereken bir mesaj veriyor demektir:

"YAŞAMIMDA DOĞRU GİTMEYEN ŞEYLER VAR. KENDİMİ KÖTÜ HİSSEDİYORUM. BENİ FARKEDİN. BANA YARDIM EDİN!"



alıntı

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 290
favori
like
share