[COLOR=orangered]
Gözümden akan yaşları alelacele silmeye çalıştım.
Ama o kadar çoktu ki bulaşıverdi her yere... Temizlemeye çalıştıkça daha çok batar ya hani ortalık& Bir türlü yetişemezsin ya... Yetişemedim...
Yapış yapış bir özlem doldu ciğerlerime... Ve ben ağlaya ağlaya boşalttım ciğerlerimi...
Kan kaybından kaybettiğim ilk ümit olmayacaktı ya bu. Varsın bunu da kaybedeyim dedim& Bir eksik bir fazla fark etmeyecek kadar anlamsızlaşmıştı hayatım bir anda. Birkaç cümlenin, bir dağı nasıl yıkabileceğini gözlerimle görmesem anlamazdım.
Yüreğim kanadı...
Kanadı...
Kaldıramadı sonra, kaybetmeyi...
Kan kaybından ölecek son umudum olacağını biliyordu belki...
Belki, seni öldürürsem öleceğimi biliyordu...
Sustu...
Kendi kendine onarmaya çalıştı. Gücü yetmezdi oysa bilemezdi ki. Bense sadece izledim. Nereye kadar direnecekti ve niye bunca çaba, görmek için. Şimdiye kadar hiçbir şey için göstermediği bu direnci şaşkınlıkla izledim. Kendini yenilemesini, parçalarını birleştirmesini ve sonra geri çekilip gülümseyerek orada duran sana bakmasını izledim. Gözlerindeki, Gülümsemesindeki gururu izledim...
Bana dönüp bir kez olsun bakmadı. Benden yardım istemedi ve bana isyan etmedi ne yaparsan yap, umurumda değilsin demedi...
Anladım ki çabası benim için değildi...
O seni ben de daha çok sevdi&
AĞLAMADIM ASLINDA AĞLAMAK İÇİN Dİ BU ,AMA OLMADI YİNE&!!!unutmak gerekiyormu yada unutmayı becerebiliyormusun .....

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 351
favori
like
share
dostbildiklerim Tarih: 31.10.2005 22:08
Ellerine emegine saglik
sonersnr Tarih: 31.10.2005 21:11
off of bakdaldım gene nerelere gittim
hallavye Tarih: 31.10.2005 11:56
Ellerine sağlık rasmus çok güzel bir paylaşım