Tekmil İnsanlık her an Allah duygusuna aç,
Zihinler şîrâzesiz, zihinler Ona muhtaç...
Sezer her zaman temiz vicdanlar bu duyguyu,
Düşünce çıkmazları Rabbe ulaşma koyu...
İlmin o engin ufku, mantığın hünerleri,
Dolduramıyor İmandan boşalan yerleri.
Bir sürü ulemâ ve bir sürü de filozof...
Nazariyeleri çarpık, düşünceleri kof.
Ne fikirlerinde sadra şifa veren beyan;
Ne madde ötesini olduğu gibi duyan.
Anlayışlar kısır; her şeyin mebdei meçhûl,
Ve yığınlar faraziyeler ağında malûl.
Oysa, her renkte ve her seste Ondan bir manâ,
Ruh ve hikmet ufkunda her şey İnsandan yana:
Varlık Onun nuru, o Nurun dalgalanışı,
O, hem varlığın hem de hâdiselerin başı...
Bu sırrı kavrayan gönüller oturaklaşır,
Ancak oturaklaşan ruhlar Ona ulaşır.
Gözsüz görmese de her yanı O kaplamakta,
Sırra, hep bu ilâhî münasebet akmakta...
Ve duygular Ona uyanmakta perde perde,
Bir vuslat istikametinde ki az ilerde...
Her tarafta kevserden gürül gürül çeşmeler,
Her yanda İnsan-Allah bestesinden nağmeler.
Fikir bu ufka erip gönülle birleşince,
Ayrı bir visal kapısı açılır her gece.
Bu eşiği aşan ruh kendi özüne erer,
Gerçek İnsan olmaktan gaye de buymuş meğer...

Fethullah Gülen

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 493
favori
like
share
liamsi Tarih: 07.12.2005 22:56
İki cihan saadetleri dileğiyle.
DeliBeyaz Tarih: 07.12.2005 22:09
allah razi olsun dell