bir kağıt bırakılmış cebine
beyaz ufak bir kağıt parçası
bir türlü atmamişsın elini cebine
öylece beklemis belki
umut etmis okumanı sessizce
baska ceketler giymişsin
baska ceplerine koymuşsun ellerini
o cebe sabah yediğin şekerin kağıdını
yarı kullanılmış bir mendili atmışsın.
bir kağıt bırakılmış cebine
sen fark etmemişsin
üzerinde yazanlar hayatını değiştirecekmiş
sen hissetmemişsin
belki günler haftalar sonra
bir temizleyicinin bankosunda
sen tam kapıyı çekerken seslenmis arkandan
"pardon bu önemli mi?"
alıp bakmışsın
yarı silinmiş bir not
"gitme dersen kalırım"
....
ne giden zamanlar gelir geriye
ne de gidenler
belki ilk defa bu gerçekle
yanıyor yüreğin
ne sevdalar tatsa da kalbin
hep uzakta olanı arıyor
oysa bazen elindeki kalemde
cebindeki minik bir notta
bilmiyor
geç kalınmış yarınlar
ertelenmiş umutlar
gitme dersen kalırım diyen ses
bir ömür verecekmiş kimin umurunda
tıpkı nehirdeki şişenin içindeki mesaj gibi
okunamamış bile doğruca...

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 320
favori
like
share