Sahile vurmuş bir balığın çırpınışlarındaydı yaşamım.
Kumsal güzeldi. Kumların nemli yumuşaklığı içine çekiyor, bir yandan da bedenimi sıvazlıyordu.
İyot ve toprak kokusuyla dolan burnumun yaşamın diğer kokularını alması engelleniyordu. Göz kapaklarım gözlerimi güneşin ışığından korumak istermiş gibi kapanıyor, beni kandırmaya çalışıyordu.

İtiraf etmeliyim ki bu işi başarıyordu da!!!

Sürüklendiğim çukurun içine gömülüyordum.. kah çırpınışlarım, kah bilinçsizliğim git gide beni yok etmeye kararlıydı. Umarsız ve bir o kadarda çaresizdim.
Kendime yardımcı olamıyor, gittikçe bulamadığım yolun azametinden sığınacak kaçışlar yaratıyordum.
Yok oluyordum...

Yok olmama seyirci kalsaydım üzülmeyecektim. Ancak,yok olmamı kısa zamanda sağlayacak yaptırımların uygulayıcısı olmuştum.

Kendime olan bu ezanın sebebi neydi?

Neyi paylaşamıyordum kendimle? Neden tükenmenin cazibesine kapılmıştım?

Sıkışıp kalmıştım kendimle yaşam arasında... tükenmek ve yok olmak isterken, yaşamın baş döndürücü seks pareliğindeki ışıltı gözlerimi kamaştırıyordu.

İşte kaosun başladığı yerdi içimde barınan çelişki!!!
Cansızlaşmaya çalışan bir ben, beni yaşatmaya çalışan yaşam...

Yatmış bedenimi terk etmeye hazırlanırken, onu gördüm... göz kapaklarımın kapatmaya çalıştığı gözlerim,bir an olsun yakaladı onu... kocaman açtım gözlerimi, bulabilmek umuduyla uzaklaşan ışığı!!!

Gidiyordu, kanatlanmış gidiyordu...

Boşlukta süzülüyordu, rengarenk çırpınan kanatlarıyla... aniden dönüp baktı bana. Gözlerimde ki hayranlıkla karışık terk edilmenin hüznünü gördü.
Yaklaştı yüzüme doğru!!! Teslimiyet duygum iyice artmıştı.
Gülümsedi...

Ben senin yalnızlığınım bırak kanat çırpıp uzaklaşayım senden, dedi..
Şaşırdım... bencilliğim devredeydi, bırakmak istemedim...

Ama gitti...

Yalnızlığımın kanatlanıp uçmasını seyrettim yattığım yerden ayağa kalkarak...

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 294
favori
like
share
SU-PERISI Tarih: 30.11.2005 09:34
paylaşım için teşekkürler
hallavye Tarih: 30.11.2005 09:26
[COLOR=orangered]Ellerine sağlık arkadaş