Çocuk büyütmek sorumluluk isteyen ciddi bir iş ve
bu konuda herkesin farklı görüşleri var. Kimi,
kendi ailesinden nasıl gördüyse aynen bunu
uygulamaya devam ederken, kimi de ailesinin
kendisine uyguladığı ama kendisinin hoşlanmadığı
yöntemlerden uzak durmaya bakıyor. Ancak hangi
yöntemi kullanırsanız kullanın, önemli olan
uyguladığınız eğitim şeklinin 21. yüzyıl çocuğuna
uygun olmasıdır.
Çocuk eğitiminde 4 tip anne-baba olduğu
söylenebilir. Bu yöntemleri inceleyerek hangi
grupta yer aldığınızı ve bunların iyi ve kötü
yanlarını görebilirsiniz.

Özgürlükçü anne-babalar
Bu tarz yaklaşım, özellikle de savaşın
gaddarlığına bir tepki gibiydi ve 40 yıl önce
oldukça popülerdi. Özgürlükçü anne-babalar
çocuklarına sevgiyle yaklaşsalar da, genellikle
konulması gereken sınırları, kuralları koymazlar.
Çocukların uygun olmayan davranışları çoğu zaman
görmezden gelinir. Bu şekilde yetiştirilen
çocukların genelde yaratıcı ve orijinal oldukları
gözlemlenir. Ancak ortama uymakta zorlanır,
dürtülerini denetlemede ve sorumluluk kabul etmede
isteksiz davranırlar.
Açık ve net sınırlar olmaksızın çocuğun aklı
karışır, kendini güvensiz hissedebilir ve yanlış
kararlar alır.

Otoriter anne-babalar
Otoriter ebeveynler itaate değer verirler. Onlara
göre hayatın nasıl yaşanacağı kurallarla kontrol
edilir, her şey önceden şekillendirilir. Çocuk,
kendini nasıl yöneteceğini öğrendiğinden değil,
ama cezadan korktuğu için itaat etmeyi öğrenir. Bu
tarz, günümüz toplum yapısına aykırıdır. Çünkü
artık yeniliklere ve seçme hakkına değer
verilmektedir.
Bedensel cezalar, çocukta problemlerin şiddetle
çözümlenmesi gerektiğine dair bir kanı
uyandırdığından, gene günümüz anlayışıyla
bağdaşmaz. Sürekli emir almayı kabullenir şekilde
yetiştirilen çocuk, istediği herkese kolayca
öykünür ve etkinliklerde asla inisiyatifi eline
almaz.

Pasif anne-babalar
Bu tip anne-babaların beklentisi azdır ve buna
bağlı olarak verdikleri tepki de minimum
olacaktır. Çocukla ters düşmemek için kural
koymazlar. Çocuğun kendi başına büyümesine izin
verdiklerini düşünürler. Buna karşılık çocuksa,
anne-babasının ilgisiz olduğuna inanır. Bu tür
ailelerin çocukları genellikle sosyalleşme
yeteneklerini geliştiremediklerinden, ya çekingen,
ya sinir bozucu veya egoist olurlar ve çoğu zaman
da kendi güvenden yoksun kalırlar.

İlgili ve demokratik anne-babalar
Bu gruba giren ebeveynler, çocuklarına kayıtsız
şartsız bir sevgi sunarlar. Ancak bunu yaparken
uyması gereken birtakım kurallar belirlemeyi de
ihmal etmezler. Çocuğun sorumluluk alması eğitimin
öncelikleri arasındadır. Bu nedenle de çocuğa
seçim yapması sağlanan pek çok fırsat sunulur ve
yaptığı seçimlerin sonuçlarını yaşarken de
ihtiyacı olan rehberlik verilir. Bu yöntem,
günümüzün hızlı yaşantısı için en uygun yöntemdir.
Bunun nedeni, artık seçeneklerin sınırsız olması
ve bir şeyi yapmak için doğru olan birden fazla
yöntemin olmasıdır. Bu şekilde eğitilen çocuk,
sorumluluk duygusu geliştirir, daha akıllıca
seçimler yapar, değişikliklere ayak uydurur ve
kendine güveni oluşur.

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 619
favori
like
share
FadiK Tarih: 30.11.2005 22:40
cok sagol bilgilerin icin cadikizcim tesekkürler
casper Tarih: 30.11.2005 20:09
Çocuk Eğitimi en önemli şey.Çünki herşeyin temeli çocuklukta atılır.İyininde kötününde
SU-PERISI Tarih: 30.11.2005 15:57
paylaşımların için teşekkürler çok yararlı bilgiler