Ben ömrümce bir tek gün mutluluk bulabildim,
sadece bir tek gün..
Ne bir hafta, ne bir ay, nede bir yıl..

Ben ömrümce bir tek gün mutluluk bulabildim,
Sadece bir tek gün..
Ne bir mevsim, ne bir zaman, nede başka bir tek an..
Bir tek o gün güneş güneş gibi doğru,
Karanlıklarımın üstüne, bir tek o gün
Işık ışık gibi parladı ruhumun derinliklerine,
Ve ben bir tek o gün kendimi çok sevdim, bir tek o gün..

Bir tek o gün vakıf olabildim varlığımın nedenine.
Ben ömrümce bir tek gün mutluluk bulabildim, bir tek gün..

Hani ilk kez ellerin ellerime dokunup,
Yok yok, anlatılmaz.. Anlatmam.. Anlatmamalıyım..
Hani kolların boynuma sarılıp,
Yok yok, bu gizli sır açıklanmaz.. Açıklamam.. Açıklamamalıyım..
Hani sıcacık nefesin yüzümde,
Aman Allahım! Ben bu kadar mı küçüldüm..
Böyle zulmün zalim olamam, olmamalıyım..
Ben ömrümce işte o bir tek gün mutluluk bulabildim,
Sadece o birtek gün..

Yaşım ne?
Bir nefes kadar yakınımda, ama binlerce yıl uzaklarımdasın..
Ruhumun her zerresinde, fakat ebedi yokluklarımdasın.
Unuttum desem yalan,
Unuturum desem, imkansız..
Gözlerim kapanmak bilmiyor ki, bir tek gün hasretsiz.
Canımda, kanımda, tüm benliğimde ve ruhumun türbelerindesin..

Katlanılmıyor seni elde bilipte, bilmemezlikten gelmez..
VE hakkım olmayanı, hakkımmış gibi haksızca sahiplenmek..
Bu ne ağır yük, bu ne amansız dert, bu nasıl çile Allah'ım..
Ümitsiz olduğunu bile bile,
Seni özlemek, seni beklemek ve sana gel gel diye haykırabilmek..

Ettiğimiz dualar mı tutmuyor?
Duymak mı istemiyor, duyması gereken?
Yoksa günaha mı yazıldı sevgimiz,
Ayrılıkla cezalandırıldık mı vuslât beklerken?
Hani sabırla güç bulayım, hangi teselliyle avunayım,
Ömrüm damla damla gözyaşı olup toprağa düşerken,
Ben ömrümce bir tek gün mutluluk bulabildim,
sadece birtek o gün..

Hasretim serilmiş sere serpe yılların üstüne,
Özlemlerim çadır açmış ruhumun derinliklerine..
Bırak kulları, melekler bile dayanamazken hasretin böylesine,
Ya ben nasıl dayanayım yokluğuna?

Adım attığın her yeri
Her gün aynı saatte dolaşıp duruyorum..
Elinin değdiği her dalı, her taşı tekrar tekrar koklayıp öpüyorum..
Biliyorum, kavuşmak imkansız,
Bir çılgınlık yapıp, bü dünyadan göçüp gitmek de var;
Ama, ya gidelen yerde seni hiç görememek,
Hiç duyamamak, hiç hissedememek korkusu yok mu..
İşte o yüzden, yaşamak zulüm olsa katlanıyorum,
Azab olsa sabrediyorum..
Çünkü, SENI seviyorum..

SEN varoluşumun nedeni, yaşama sevincimsin.
SEN ezelimsin, sen ebedimsin..
SEN öfke duyamadığım, kin güdemediğim,
Ve yetti be, yetti be diyemediğim,
Çaresizliğim, vazgeçilmezimsin..

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 573
favori
like
share
Sadık-70 Tarih: 08.12.2005 00:26
teşekkürler
SU-PERISI Tarih: 07.12.2005 10:16
teşekkürler eline sağlık
Cry Tarih: 07.12.2005 10:14
Ellerine $aglık Siwan


hallavye Tarih: 07.12.2005 09:10
O KADAR GÜZELDİ Kİ SAĞOLASIN YA
DermanAbi Tarih: 05.12.2005 19:07
Yüreğine Sağlık Desem, Hissetmek Yürekten Geçer...
Teşekkür ederim