Kül Yankısı

Hissim var, yaralar gibi geceyi
Hasrette hangimiz öndeyiz bir bak!
Sen, sahilde bir ipek şal;
bense hiç yaşamamış bir zeytinim, dalda.
Ellerime bakıyorum zaman hasretiyle
ne varsa ellerimde seni anlatan
ne kadar uzaksa bana yaralar
hiç kalıyorum dokunuşunun uzağında.

Beceriksiz bir çocuğun yapamadığı
ne varsa, bende var. Babama söylemediğim.
Hayretle karşılanan bir atlı karınca
bir samur dokunuşu var sade kalbimde
Kimseyi yaralamaz aslında boş bakışlar.
Ancak
Boş bakışları düşünene eller çatlar.

Asıl bir büyük bayramdır kızmak.
Kendini bir ayıbın yüzüne vurdukça
Belki atlamak gelecek, içinden boşluğa.
Koca bir küfür gibi yaşamaktansa
diyecek nefret:
Hallaç pamuğu gibi kalsın ruhum bu dünyada!

Hiç, düşünmedim biliyor musun?
Kendime aynalar takıp çarşılarda
Hiç salınmadım kaygısızlar arasında
İsyana kalan halimi sattım her gece.
Duvaksız yüzümü örttüm, şeyhimle yatınca.
Hiç yaşamadım aslında ben o ağaçta!

Şimdi hayat,
Zamanın içinde yaşlanmış bir nuh.
Gündüz, gökyüzünde karanlık ve rahvan.
Annemin sesi, on beşimden kalan bir hayal.
Ve kahrolası bir çan gibi vuruyor göğsüme ruhban

Etiketler:
Beğeniler: 1
Favoriler: 1
İzlenmeler: 288
favori
like
share
XMaSteR Tarih: 08.01.2006 12:16
yüreğine sağlık arkadaşım
refik Tarih: 07.01.2006 23:17
çok teşekkürler güzel duyğulu şiirin için arkadaşım
CADIKIZ Tarih: 06.01.2006 16:27
yuregine saglik kardesim,guzel duygunu bizle paylastigin icin
ens_selman Tarih: 06.01.2006 15:51
çok güzel çalışma teşekkür ederim arkadaşım