Kucuk elleride buz kutlesi kadar soguk 16-17 anahtar,yagli pantolonunun cebinde bir tutam ustubu.8 Yasindaydi, o bir cocuktu koskoca dunyada.Ama buyuk hayalleri vardi... Aglamazdi gururundan dovse kalfasi,ustasi.Hep icine atardi dertlerini,kimseyle paylasmazdi.Yorgunlugu omuzlarinda yola cikardi o cocuk kucuk adimlari bitmezdi,bitmezdi cektigi acilari...Sabahin 6 sinda kaldirirlardi o cocugu,entatli uykusunda.Calarlardi ruyalarini.cikardi yola hic bitmeyecek mi derdi kucuk adimlari 3km.di eviyle kasabinin arasi.Gelirdi dukkanin onune,son birkez bakardi o masum gozleriyle sokaga.sanki bir daha gormeyecekmiscesine.Son birkez bakardi o cocuk.Acamazdi o buyuk kapiyi arasindan girerdi iceri.Silip supururken hayallere dalardi.Farkli seyler dusunurdu o cocuk.Az sonra gelirdi kalfasi, ustasi.Bitmezdi isler yorulurdu o cocuk.Ama belli etmezdi.Pazarlari iple cekerdi.Tek o yagli ve soguk elbiseyi giymemek icin,yorulmamak icin, uyumak icin.Ama pazarlar cabuk gecerdi.Torna makinasini seyrederdi bazen.Hayallere dalardi.Kendisine benzetirdi,donup dolasip ayni yere gelirdi.SIKSIK saate bakardi.Gecmezdi vakitler,gozu kadrana takilir hayatina benzetirdi.O bir cocuktu;elinde anahtar,cebinde ustubu.Kocaman umutlari vardi kucuk kalbinde.Ellerindeki ve yuzundeki yag lekeleri hic cikmazdi.Hic oyun oynamazdi o cocuk.Ucurtmasi olmadi hic...Ama istemedi,aglamadi.Inaniyordu belki birgun hayallerinin,umutlarinin gercek olacagina.Tek arkadasiydi yagli elbiseleri,anahtar takimlari,ustubuler.Onlara takilirdi,onlardi ortami.Cizgi film nedir bilmezdi ococuk.Televizyon izlemezdi.Belki evinde vardi ama o hatirlamazdi yorgunluktan...Masum gozleri yanardi geceleri pek uyuyamazdi o cocuk.Kaynak bozardi gozlerini bir damla yas eksiltmezdi gozlerinden.Dokmezdi o cocuk.Bir gemi beklerdi onu alip uzak diyarlara goturecek ama gelmezdi.Birtek ona eslik etti geceleri ay ve yildizlar.O hep bir yildiza bakti.En uzagina ve en sonugune.Belki kendine benzetirdi belkide hayata.Bakmazdi gozleri en parlaklarina bakmazdi digerlerine...Kucuk basini egmezdi yere.Bikmisti artik ayni seyleri gormekten.Uzaklara bakar hayal kurardi ve dilinde eski bir sarki...Yuregi yasliysdi o cocuk.Kimse dinlemezdi dertlerini,kimse ortak olmazdi acilarina.Ama aglamazdi o cocuk.Hicbirseyden korkmazdi.Alismisti zorda olsa gulen gozleri karanliga,acilara...Gidemezdi o cocuk gezmeye,yeni yerler gormeye.Bir saatin kadrani,bir torma makinasi gibiydi;Hep ayni yerde gecerdi gunleri hep ayni...Akranlarini gorurdu bazen uzulmezdi,aglamazdi,kiskanmazdi.Sevinirdi onlarin adina.Alismisti o cocuk yumurta ve patatese.Bikmazdi hergun bunlari yemekten.belki ici kan aglardi ama belli etmezdi,isyan etmezdi... Tek pantolonuydu o.Giymezdi,giyemezdi temiz pantolon.Tek gomlegiydi,tek ayakkabisi.Belki hapishaneyi tadmisti o cocuk ama hic dusunmemisti firar etmeyi.Acilara gogus gerebilecegine inanirdi o cocuk.Kucuktu,daha 8 yasindaydi AMA...

Etiketler:
oksijensi oksijensi
Üyenin Yeni Konuları
Üyenin Populer Konuları
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 332
favori
like
share
SILA Tarih: 13.01.2006 14:04
paylasimin icin saol kardesim