Ne kadarda sevmişiz hesapsızca,ne kadar baglanmışız, körökörüne sorgusuzca kimbilir kaç kere gözyaşıyla dönmüşüz dönmüşüz gülerek gittigimiz gülecegimizi sandıgımız kapılardan.

Kaç kere yıkıldık,kaç kere daha yıkılacağız.Hep besledigimiz sevgi degilmiydi,ya bekledigimiz küçücük bir sevgi belirtisi peşinden koşupta yakalayamadığınız ,ucundan tutupta her seferinde kaçırdığımız,nerdeyiz neler yaptık şimdiye kadar kaç kere umutlandık bekledik ve ve kaç kere çabalarımız karşılığında besledigimiz sevgiye karşılık aldık.



Neden her çöküntünün ardından yanımızda olan sadece göz yaşlarımız oldu .Kaç kere ağladık kaç kere yalvardık Allah"a sevdiklerimiz için sayısı bellimi,o gözyaşları şimdi nerde yeri bellimi ,gözyaşı döktüren nerde peki oda yok degilmi.Şöyle bir düşünüp hatıralarla yanlız kaldığında anlaşılabildinmi,hiç kıymetini bilene raslayabildinmi diye hiç olumlu bir cevap verebildinmi kendine,sen sayısız kere fedakarlık edip kendinden mutlu olsun diye ugraştığın hatırını sayıp yaptıklarının gönlünü hoş etti.

Günlerce uykusuz kaldığında seni uykusuz bırakanın rahat rahat uyudugunu düşünmek ne kadar sarstı seni degilmi ve kalabalık içinde ne kadar yanlız oldugunu kimbilir kaç kere hissettin.Hep çabaladın hep alttan aldın ve sonrası kim vardı yanında en yakının kimdi gözyaşlarından başka.

İşte bu yüzden degilmi ki insan kendinide sevmeli kendinede deger vermeli ve insan önce kendini kırmamalı.Ayaktı duracagı gücü insan vucudundaki takattan alır,karşısındaki ahbaptan degil.İşte tam bu yüzünden insan kendine iyi bakmalı ve artık sevgiyi etrafından arayacağına kalbinin içinden sevgiden bir parçada kendisi için ayırmalı.........

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 375
favori
like
share
serhatbey_066 Tarih: 01.02.2006 22:37
ellerine sağlık kardesim cok güzel olmuş :79: