Cafer Demirtaş


Düşüm ki; toprak, su ve hava
Ve insan kirlenmesin diyedir…
Sandalıyla gökyüzünü tarayan Ra!
Ölümümü kucakla
Üşümesin ruhum.
Darına dursun
Narına yansın
İçime akıttığım efkârım.
Kurusun kirpiklerinin büyüsüyle
Kirliliklerden arınsın esmerlikler…


Ve insan buyurdu:
-Işıklara sar beni!
Karanlıklar arsızlığından utansın.
Küllerim kolumbariyumlarda
Saklı kalsın düşüm;
Toprak, su ve hava
Ve insan kirlenmesin diyedir…

Bu ihtiyar barbarlıklar
Yen değiştirdi sadece.
Kollar, kara bir celladın
Cüceliğini taşımakta hâla.

Gör ki;özgürlük sevdalıları
Daha kurşuna dizilmekte
Ve her, gün ağaranda
Göçmen kuşlarıyla
Yangın türküleri havalanmakta…

Afrikada abanoz kanından
Filiz filiz filizlenmekte
Gezegene ışık üreten emek…
Sarı bir İspanyolun salyalı ağzı
Ölüm kusmakta hala…

O uzak kıt’ada beyazın
“Özgürlük heykeli”, güneşe
Kafa tutmakta hala…

Ve insan buyurdu:
-Işıklara sar beni!
Düşüm ki; toprak su ve hava
Ve insan kirlenmesin diyedir…

Beğeniler: 3
Favoriler: 1
İzlenmeler: 234
favori
like
share