"Kolelestirilmis", aptalligin bir meziyet sayildigi, durustluk ve zekadan korkuldugu bir toplumdan geliyorum. Nereden gelip, nereye gittigim belirsiz. Gozlerim kapali, tarihim elimden calinmis, arabeks bir sarkinin hep ayni kahreden hikayeyi anlatan ritimleri ile, yavas yavas yuruyorum salhaneye dogru.

Nereye akmasi gerektigi soylenen irmaklar gibiyiz. Bebekligimizden beri, akacak mecra bulamiyoruz; onumuzde hep engeller, setler, barajlar var. Korkuyoruz, icindeki devinimi reddeden irmaklar olarak. Ah! su kagittan kaplan olmus da karsimiza dikilmis hain barajlari ve engelleri bir assak... Sonra, evet sonra, milyonlarca irmak birlesse; insanlik okyonusuna aksa... Fakat; kendi yalnizligimizda, kaynagi kurumaya yuz tutan irmaklar olarak, simdiden col olmanin garip hasretini yasiyoruz.

Ben ne bir kurtariciyim, ne de bir sihirbaz. Elimde sihirli bir degnek ile, kimseyi kurtaracak halim, ya da siz kendinin koyun oldugundan habersiz bi'care koyunlari, "insan" yapabilecek gucum kudretim yok. Olsa da kullanmam zaten. Kole, koleliginin varkina varmadikca, ona istediginiz kadar ozgurlugunu verin; ya da, koyun halen surude oldukca, siz ona arslan vucudunu verin. Ozgurlugun anlamini kavrayamadikca ve hep kurtlara yem oldukca bu ne ise yarar?

Karamsar miyim? Hadi canim... Bu trajik bir komedya. Ve ben de, bosluga attigim kahkahalari sizinle paylasiyorum. O kadar...

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 314
favori
like
share
elevitli Tarih: 02.03.2006 12:00
teşekkürler kardeş
SILA Tarih: 28.02.2006 16:51
[COLOR=chocolate]paylasimin icin saol kardesim