[COLOR=tomato]Cok hosuma gitti sizlerle de paylasmak istedim.Nasil anne karninda olup bu dunyada doguyorsak.Bu dunyada da olumumuz ahirette hayat bulacaktir. Rabbim guzelliklerle yeni hayatimizi karsilamayi nasip etsin.Iki cihanda bizleri mutlu eylesin...

Karanliktaymislar. Iki embriyo, bir ana rahminde...
Her seyden habersiz beklesiyorlarmis, sudan bir besigin icinde...
Sarilip birbirlerine, karanlikta uyumuslar oylece...
Haftalar gecmis, ikizler gelismis.
Elleri, ayaklari belirginlesmis.
Gozleri ciktikca meydana, Ikisi de cevrede olup biteni fark etmis...
Ne rahat, ne guvenli bir dunyaymis bu...
Sicak, islak, sevgi dolu...
"Oyle guzel bir dunyada yasiyoruz ki" demisler, "...bize ne mutlu..."
Gel zaman git zaman, çevreyi kesfe girismisler.
Bu karanlik dunyayi ve hayatin kaynagini desmisler.
Onlari besleyip buyuten kordonu fark edince O kordonla kendilerini var
eden Anne'lerine sukretmisler.
Sonra baslamis bir var olus tartismasi:
"Buraya nereden geldik, biz nasil olduk" diye sormus ikizler...
"Annemiz" demis biri, "O bizi var etti, bize can verdi."
"Ne biliyorsun" diye itiraz etmis oteki, "Sen hic Anneni gormedin ki...":
"Belki de o sadece zihnimizdedir. Anne inanci bizi rahatlattigi icin
uydurdugumuz bir seydir."
Sure dursun ana rahmindeki tartisma, ikizler buyuyup gelismisler.
Rahme sigmaz olup tekmelesmisler.
Artik parmaklari ve kulaklari varmis keratalarin...
Buyudukce anlamislar ki, yolun sonu yakin...
Gun gelecek, bu guzelim hayat bitecek;
Karanlik bir yolculuk, onlari bir baska diyara cekecek.
"- Buradaki hayatimizin sonuna yaklasiyoruz" diye fisildamis ikizlerden
biri efkarla...
"- Ben gitmek istemiyorum" diye diretmis oteki: "doyamadim ki daha
hayata..."
"- Ama mukadderat alnina yazilandir: dua et, belki dogumdan
sonra hayat vardir." Sormus karamsar olan:
"- Bir gun bize hayat veren kordon kesilecek. Ondan sonra basimiza neler
gelecek?"
Siirle cevaplamis iyimser olan:
"Bircok giden/ memnun ki yerinden/ cok seneler gecti/ donen yok
seferinden..." Ve gunlerden bir gun, yer sarsilmis, duvarlar kasilmis.
Dayanilmaz sancilarla ikizler beklenen gunun geldigini anlamis.
Burusuk kollariyla birbirlerine son kez sarilip vedalasmislar.
Ve "omrumuz bitti" diye ciglik cigliga aglasmislar.
Azrail sandiklari bir el kesmis onlari hayata baglayan kordonu,
Aglaya aglaya karanlik bir koridordan obur hayata cikmislar.

Can Dundar
Selam ve dua ile...

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 3367
favori
like
share
matrakSsS Tarih: 12.05.2007 10:23
Allah razı olsun
ClLglN_MuRaT Tarih: 01.05.2006 09:05
ellerine sağlık
baskentli Tarih: 01.05.2006 03:05
cok güzel helal olsun
sennur Tarih: 30.04.2006 01:25
:5:anlamlı,eline sağlık :3:
ECE_06 Tarih: 30.04.2006 01:14
Çok beğendim gerçekten harika bir şiirmiş ellerine sağlık.
morhanp Tarih: 27.04.2006 13:54
Bu şiiri bilmiyordum, Paylaştığınız için çok teşekkür ederim.
Çok güzel bir şiirmiş. beğendim.
bilinmez Tarih: 27.04.2006 10:52
Çok güzel anlatılmış, Paylaşımın için teşekkür ederim arkadaşım ellerine sağlık
gulcan57 Tarih: 26.04.2006 15:01
cristiana yine güzelliklere güzellik katip, güzel bi paylasimda bulunmussun...

Ellerine saglik...
FumeS Tarih: 26.04.2006 14:39
Tşk ederim dostum çok hoşuma gitti gerçekten çok güzel