Dingin bir çizgisi vardı yüzünün
Güvenli bir liman gibi.
İsimleri oldu.... gölgelere saklanmış
Ama hiç gizlemedi kendini.
Eline aldı yasemenleri romandaki kadın
Durmadı dinlenmedi.
Emek koydu yalnızlığa uyanan sabahlara
Dizeler boyunca sevdi.
Tek başına yel değirmenlerine karşı
O don kişotu bile yendi.
Ya Sen... kendini kendine saklayan yazar.
Gözünün kaç rengi var kimsin sen?
Sadece yüreksizler aslan payını kendine saklar.
Çık cümlelerin arasından işte sahne.
İşte ışıklar... işte alkışlar.
Uzat ellerini ateşe. Kimden bu kaçışlar.

Dingin bir çizgisi olmasaydı yüzünün
Güvenli bir liman gibi
Ve gözlerini yakaladığın o ilk anda
Masum bakmasaydı gözleri
Boş mu kalacaktı kitaptaki yeri.?
Düzgündü vücudu. Temizdi kalbi öyle mi ?
Ya senin ki... çok mu kirli?
Seni sana saklayacaksan sevgili yazar.
Ve hala açmayacaksan sendeki gerçek seni
Çekip alırım romandaki kadını
Bilesin ki öksüz kalır satırlar.
İşte o zaman üşürsün.
Kaleminin ucunda donar kalır yakarışlar.
İçinde esmeye başladığında kara kışlar.
Seni ısıtır sanma...çatık kaşlar mor bakışlar.
Uzat ellerini ateşe. Kimden bu kaçışlar

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 323
favori
like
share
braveheart Tarih: 31.07.2004 17:32