Aramızda, ayrılık sadece bir kelime, neden terk etmiyorsun beni bir türlü, söyle!

Annemin saçlarımı taradığı günler gibi aklımdan hiç çıkmıyorsun, neden insan
hafızasından bazı şeyleri silemiyor acaba...

Ruhuna kazınmaya görsün bir an, çakılıp kalıyor içine sonra çıkartabilene aşk olsun.

Bir şeyler esir alıyor ruhunu ve seni terk etmiyor asla.

Sonra oyalanıyorsun orada, burada benim gibiysen çoğu zaman kitaplarda...

Kimi başucumda, kimi salondaki sehpalara dağılmış kitaplarım, sayfalarının
arasına işaret koyduğum, nerede kaldıysam oradan devam ettiğim kitaplarım
artık beni oyalamıyor, ne yalan söyleyeyim bıktım okumaktan çünkü hiç biri
seni anlatmıyor.

Seni en fazla hiç tanımadığımız insanlar anlatıyor gözümün bebeği. Hepsinin
yaşadıklarındasın. Galiba aşk, bir adamı bin insanda görmek.

Salı pazarında dolaştım gene, baş parmaklarının uçları bıçak kesiği kadınlar
ellerinde torbaları karınca misali yuvalarına bir şeyler taşıyan kadınların pazarı.

Herkes tanıdık, herkesin yamalı bohça gibi hayatı yanında, öyle ortak yanlar
var ki şaşırıyorum baktıkça kadınlara. Hepsi biraz benim, satıcıların öfkesinde biraz sen. Çınlıyor sesin ekmek parası derdinde, ve her tezgah kendinin ağası. Kadınlar, parfüm satan tezgahın önünde mutlaka duruyorlar, bakıyor, kokluyor ve çoğu kez almıyorlar, öyle ya o paraya çocuğa eşofman alınır, yani o paraya, ne beğendiyse yerine neler alınır diye hesap yapan
kadınlar var her tezgahta.

İşittikleri son sevgi sözcüğü neydi acaba, biri ortada kurulmuş çay ocağında
yanıma oturuyor. Çoğu konuşmaz, konuşkan değildir Salı Pazarı kadınları ama
pek sıkılmış belli bana askerdeki oğlundan söz ediyor, çok özlemiş, hangi
sebzeye baksa, oğlunun sevdiği yemek aklına gelmiş anlatıyor ve gözleri
doluyor.

Savaş çıkmaz değil mi diye soruyor, bilmem diyorum; savaşlara karar verenler
askerlik yaşı geçmiş erkekler, ne yapacakları belli mi olur, bekliyoruz hangi namluda öfkeleri durulur diye.

Sağ kalmayı becerdikse, hani bizi de yaşarken öldürmelerine sustuğumuz içindir. Doğru diyor kadın, dikleşiyor yorgun vücudu bıraksalar koskoca bir orduyu haklar bir oğul uğruna.

İşte böyle bir şey kadın olmak, annelik var ucunda, elinde file, torba, üst
baş pejmürde ama oğlu düşünce aklına kafa tutuyor dünyaya.

Neye baksam Salı Pazarı nda seni anlatıyor bana, arkamdan konuştuklarında
utanmamalıyım diye yaşadığım hayatım, sana anlatamadıklarım, yarım kalan ne
varsa aramızda aşk oluyor Salı Pazarında, herkesin alabileceği kadar ucuz bir aşk.

Affediyorum bugün ne varsa beni inciten sırf intikam olsun diye. Telefon çalıyor, beni arıyorsun birden sesler kesiliyor, duyacaklar diye ürküyorum ondan bir an sessiz kalışım.

Ama tabii sen bunları bilmiyorsun, Telefonda neredesin diyorsun Bıraktığın yerdeyim. Salı Pazarı nın ortasında

Denizi seyrediyorum Ya da bir yürüyüşte bir toplantıda Ne derlerse yapıyorum.

Ne kadar zaman oldu görmeyeli seni Diye soruyorsun Zaman artık yok ki bilmiyorum Neyse ki Ellerim hep benimle Sana dokunmayan Durmadan içinde senin olduğun şiirler yazan. Tarih Sabahları seni özlemiş kalktığım Kahve vakitleri Şimdi telvelerden medet umma günleri Her yalana razı geldiğim Kahve falları.

Peki sen hatırlıyor musun beni, Çantasında mutlaka kitap gezdiren bir kadın Ve küçük bir kolonya şişesi, bir de kalp ilacı. Ne zaman mı, Sağır zaman, çıt yok. Salı Pazarında durduğuma bakma Çoktan çekip gittim başka diyarlardayım. Aramızda, ayrılık sadece bir kelime

Neden terk etmiyorsun beni bir türlü, söyle!

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 389
favori
like
share
tıkır Tarih: 29.05.2006 12:29
]Ayrılık, ayrılık aman ayrılık,Bana ölüdem daha yaman ayrılık. Çok güzel,Harcadığın emeğe,Paylaşan Yüreğine Teşekkürler Özlem. [/FONT
stormysea Tarih: 23.05.2006 19:22
:79:
çok etkileyici paylaşan yüreğinize sağlık.
akilles Tarih: 14.05.2006 12:12
Eline sağlık kıss abla
puslukurt Tarih: 14.05.2006 12:25
Ellerine sağlık özlems çok güzel..