HAYALLEME


akşam,
kül rengi kollarını açarak
gecenin canevine yol alıyordu.
sahiller,
ıssızlığın sokaklarında kaybolurken;
deniz,
kadife tenli bir ayışığı ile
yıkanıyordu.
gözlerin,
dudakların,
avuçlarımı yakarcasına sıcak
yanakların,
başın.
bütün bu güzelliklerin
tanrısal titizlenmelerle
yüzüne işlendiği başın,
omuzumun üzerinde,
bir kedi sıcaklığında;
suskunduk.
bakışlarımız,
yakamozda yıkanan
ayışığı altında erirken
savmıştık bütün kötülükleri
tarihin izbe kovuklarına,
sevdalıydık ölesiye,
hürdük,
ve ateş çemberinde bile acıların
mutluyduk.
birden fesleğen kokulu yağmurlar indi
gecenin çatısına,
ortalık anne koktu
toprak çatlarken kurumuşluğunda,
ve ağaçların
yangın yeriyken kökleri
susuzluğunda,
kuraklık çeşitlenip çeşitlenip
dünyanın yakasına yapışıyordu.
ve tabiat,
bütün sevecenliğiyle bana,
seni armağan ediyordu.
bütün tanrılar
kıskançlıkla bakıyordu bana,
ve gökkuşağı renginde çiçekler,
ayağının bastığı yerlerde açıyordu.
alıp götürmüştü,
kokun gibi güzel yağmur
denizin tüm hırçınlığını.
ve suskunluğunda dans ediyordu
bütün ışıklar.
rüzgar tenimize değiyordu,
gözlerinin bebeklerinde gönençli
pırıltılar dans ediyordu.
..ve çok uzaklarda
tanrılar ağlıyordu.
ayışığı emzirmiş yağmur damlaları
yavaşça saçlarını okşayarak,
bin bir renk yansıması altında
yanaklarına süzülüyordu.
içimde bir çocuk,
senin olduğun yere
düşe kalka koşuyordu,
ve ölürcesine seviyordu.
ve pembesini kırmızıya yayan
yanakların
büyüleyici güzelliğinle
ışıl ışıl yanıyordu.
çocuk;
içimdeki,
ölürcesine seviyordu.
bağrıma ok ok saplanan
kirpiklerinin ucunda
buluşan su damlacıkları,
çiçeği dalına zorlayan
badem ağaçları gibi
gözlerini süslüyordu.
gözlerin denizleri,
gözlerin sensizliğimle boş,
sensizliğimle anlamsız bedenimi,
ve çocuğun büyüttüğü hayalleri...
sıcaklığın,
kulaç kulaç gövdeme yayılırken,
büyülenmiş gibi
huşu içinde seyrediyordum seni.
aynı;
yağmur ve ayışığı gibi,
çocukla anne gibi,
su gibi,
dostane ve davetkardı bakışların.
ama,
eğilip de öpmeye kıyamıyordum
dudaklarını, gözlerini,
ve o harika güzelliğini...
büyü bozulacak diye korkuyordum!


GÜRKAL GENÇAY
30.HAZİRAN.2000.CUMA-İSTANBUL

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 361
favori
like
share
gecelerx Tarih: 17.06.2006 03:07
ben teşekkürederim arkadaşlar..
_Sehzade_ Tarih: 17.06.2006 02:10
yüreğine sağlık dostum çok güzel