soluk renkleriyle konunca yanağına sonbahar
kuşlar ufukta sessizce kaybolurdu geceyi yararcasına
ıhlamurlar altında geçirdiğimiz yaz
hatmi çiçeklerine karışıp burnuma konduğunda
masal dinleyen çocuklar gibi huzur bulurdu dinmez hayallerim
ve alev almış kalbim
gecikmiş bir bardak çay gibi soğurdu.

gecikmek dedim de...
hala gelmeyecek misin?
ve biraz dahi olsa
beni sevmeyecek misin?

dumanlar çıkmıyordu ya seni gönderdiğim trenden
belki de o yüzden anlamadım sessizce gittiğini
sonbaharı beklediğini
kuşlara özendiğini
ve onlara ne çok benzediğini

benzemek dedim de...
sanırım biz hiç benzemiyoruz birbirimize...
ben ki asırlık çınarlar kadar sabırlı ve tutsak
sen ki dallarına konan kuşlar kadar aceleci ve hürsün
gün gelir yaşamak nedir sende görürsün
kızgın bir kılıç gibi tutuşunca ellerimizde.

ahmet selim..

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 308
favori
like
share
BoardBeLasi Tarih: 03.07.2006 00:10
Paylasim icin tskler