[COLOR=coral]Ne kadar acıdır, bilirmisiniz? Korkularımız yüzünden kaybettiklerimizi düşünmek...
Yalanlar üzerine kurulan gelecek, hatalardan dersler almamak, paylaşamamak,
dünden kurtulamamak, iç çatışmalarla, maskelerle yaşamak...

Dün ölüdür. Şu an tek gerçektir. Yarın ise kucağınıza doğacak bebektir.
Cesetlerin ve yeni doğan bebeklerin kaygısıyla yaşamı kendimize zehir ediyoruz.
Tek gerçek olan şu anı,"şimdiyi" yaşayamıyoruz. Neden? Çünkü özgüven yoksunuyuz...

Oturmamış, gelişmemiş kişiliklerimizle, toplumsal kalıplarımızla,
kendimizi aşamadan, sıradanlıktan kurtulamadan birer robot gibi yaşamaya çalışıyoruz.
Paylaşmaktan korkuyoruz. Bizi rahatsız eden, hatalarla dolu geçmişimizi kendimize bile anlatamıyoruz. Kalmış ki başkalarına anlatmak düşüncesi bile bizleri ürkütüyor.

Oysa hata yapmak özgürlüğümüzdür. O doğal olan, öğrenmenin temeli sayılan "hata yapma özgürlüğümüz"ü kullanmış olmakla, başka bir ifadeyle, acıyı tatmak, hissetmek "tatlının" iyi olduğunu da öğrenmek, anlamak olduğunu bilmiyoruz.
Üç yaşındaki bir çocuğa elini sobaya vurduğunda canı yanacağını defalarca söylemeniz
birşey ifade etmeyecektir. Elini sobaya vurarak, canın yanması ile sobadan uzak durması gerektiğini yaşayarak öğrenecektir. Lütfen yaşamaktan korkmayınız!!!
Hangimiz, bir aynanın karşısına geçip, kendimizle yüzleşme cesaretini gösterebiliyoruz?
Dürüstçe kendisiyle yüzleşebilen insan, doğrularını-yanlışlarını görüp, kendisini değiştiren,
geliştiren, paylaşmaktan ve gerçeklerden korkmayan bir insan olur. İnsanlar dünyada benzersiz ve tekdir.

Benzersizliğimizi farketmemiz, değerimizinde farkındalığını hissetmemizdir.
Tüm hatalarımıza rağmen değerli ve benzersiz olduğumuzu bilmemiz, acımızı hafifletir,
özgüveni, özsaygıyı ve en önemlisi kendimizi sevmeyi bize öğretir. Bu da kişisel bütünlüğümüzün temelini oluşturur.
Deneyimlerimiz ve çektiğimizi düşündüğümüz acılar gerçekte kendimizi bulmamızı sağlar.
Yani olumsuzluktan olumluyu yakalamış olmakla biz, sıradanlıktan kurtulup,
gelişmiş birer insan olarak "insan" olmanın hazzını yaşarız.
İşte o zaman yaşam bir başkadır, sevgi, saygı, güven, dostluk bir başka anlam taşır artık...

Etiketler:
Beğeniler: 1
Favoriler: 1
İzlenmeler: 430
favori
like
share
ozlems_o Tarih: 17.10.2006 00:24
Benzersizliğimizi farketmemiz, değerimizinde farkındalığını hissetmemizdir.
Tüm hatalarımıza rağmen değerli ve benzersiz olduğumuzu bilmemiz, acımızı hafifletir,
özgüveni, özsaygıyı ve en önemlisi kendimizi sevmeyi bize öğretir. Bu da kişisel bütünlüğümüzün temelini oluşturur.


işte bu bu güzek yazıdan çıkarılması gereken en güzel yer burası :85:

teşekkürler CADIKIZ