Ayrılıklarda gururun, saygının şaşkınım yitişine..
Yaşamdan öğrendiğim, ne olursa olsun bir şey eksiliyorsa,
kötü kokular saçıyorsa yok zorlamanın yararı.
Devam edilirse sonuç felaketce bir kopuş.
Oysa ayrılıklar da başlangıçlar gibi sessiz olmalı...

Araya ötekiler girdiyse, yalanlarla grileştiyse mavi,
üşümeye başlayan ruhların ne ilacı vardır,ne de hekimi.
Buz gibi olduysa yürek yararı yoktur geri dönüşün. Bir şans daha denirse de sonuç titreme nöbetleri.

Niçinlerde dolanmalar, öfke, kin, intikam büyütmeler,
suçlamalarla seslenmeler, daha da yaralar ayrılıkları.
Yaşanmışları güzelliğince, olduğunca bırakmak varken
kirletmek neden, niye?

Bir zamanlar sevdiğim, her şeyim dediğinde,
kara bir leke kalmak,
hem de kendinin sürdüğü bir leke,
verilen bir hak mı kime ve niye?
Yaşanılan, yaşatılan güzel, doyumsuz anlar,
bir suçsa, hataysa
tek kişilik değildi
İşlenirken oysa...

Tükenişe girildiyse vazgeçmek gerek saygıyla
bir zamanlar vazgeçilmezim denilenden,
daha da karartmadan maviyi,
sunulan güvenle verilmiş
imkansızların anısına...

Yaşam defteri sonlanınca,
beden üşüyüp, yorulduğunda,
ruh nasıl tertemiz,beyazlar içinde bırakıp onu gidiyorsa,
onur, gurur zedelenmeden,
suçlamaya girmeden,
lekesiz ve sessizce olmalı ayrılıklar da...

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 384
favori
like
share
Serendipity Tarih: 09.01.2007 11:05
eline sağlık mine
Gönülce Tarih: 08.01.2007 13:50
Buz gibi olduysa yürek yararı yoktur geri dönüşün. Bir şans daha denirse de sonuç titreme nöbetleri.


teşekkürler arkadaşım ellerine sağlık
keskinkilic_68 Tarih: 21.12.2006 23:57
gerçekten çok güzel olmuş

özelliklee günümüzde iyice laçkalaşan bi konuda çok güzel cevap olmuş

ellerine sağlık