Çok şey istemiyorum hayattan; biraz huzur ve biraz da sadakat

Ama anladım ki bu bile haram bana. Ne huzurum var ne de aşığım dediklerimin
sadakati

Rahat uykulara dalmayı, huzur içinde uyumayı öyle çok istiyorum ki. Ama
eksiliyorum artık, tükeniyorum yavaş yavaş Beden aynı beden belki ama ya o
ruhum, Hele o dokunuşlar
Dokunuşlar aynı değil ki, aynı hislerle dokunamıyorum Kendi dünyamı kendim
bozuyor ve ardından yine kendi ellerimle kurmaya çalışıyorum. Yıkıp kurmak...
Elimden gelen sadece bu......

Kendi hayatımı yıkıp yıkıp kuruyorum. Canım çok yanıyor.. Canımın acısını
unutuyorum zamanla... Hayır, hayır, unuttuğumu sanıyorum... Kendimi kandırırsam,
çevresindekilerin de bu yalana ortak olacağını düşünüyor, kendimce oynuyorum.
Hem kendi, hem de başkalarının yaşamlarıyla...

Yoruldum artık. Yıkılıp tekrar ayağa kalkmaktan yoruldum. Kendi hayalimin sonunu
bulamıyorum. Belki de bir sonu yok. Yaşamı boyunca da o sonu sanırım
yakalayamayacağım... İçimdeki çocuk her geçen gün biraz daha ölüyor..

Omuzlarıma çökmüş bir ağırlık var. Hani tam kendinizi iyi hissettiğiniz anda
gelip çöreklenen, gitmeyen, bitmeyen ve yitmeyen...

"Ve hiç gitmeyen, bitmeyen, yitmeyen sadık dostum hüzün.."

Sevdiklerim tek tek gittiler... Bir ihanet, bir bir isyan, bir umutsuzluk.
Hepsinin bir sebebi vardı ayrılıklarımın. Sebebi de olsa vedalar hep hüzünlü...
Bu bir oyun belki de ve o tiyatro sahnesinin senaristi yönetmeni hep başkaları..
Ben ise sadece bir oyuncu olarak kalıyorum.. Hayatıma birileri giriyor
senaryolarını veriyorlar elime ve ben yalnızca oynuyorum... Engel olamıyorum bir
çoğuna, gelip kendi oyunlarını oynatılyorlar bana... Bazen bir şeyler öğrenirim
desem de hep bildik senaryolar, hep bildik adımlar...

Vazgeçiyorum Sıkıldım ben artık bu oyunlardan, bu sevgi nedir bilmez
insanlaradan!!....

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 448
favori
like
share
SoN-GüL Tarih: 22.01.2007 22:06
Yoruldum artık. Yıkılıp tekrar ayağa kalkmaktan yoruldum. Kendi hayalimin sonunu
bulamıyorum. Belki de bir sonu yok. Yaşamı boyunca da o sonu sanırım
yakalayamayacağım... İçimdeki çocuk her geçen gün biraz daha ölüyor..


Herseye isyan bir haykiristi bu..

insan cogu zaman ihanetlere,yalanlara ve herseye

isyan edesi geliyor,,birsey yapamayincada kendi icerisinde

acilara boguluyor..yüregine saglik harika
Serendipity Tarih: 22.01.2007 17:44
Vazgeçiyorum… Sıkıldım ben artık bu oyunlardan, bu sevgi nedir bilmez
insanlaradan!!....


Paylaşımın için sağol ccanım benim
hkn38 Tarih: 22.01.2007 16:36
Gönülce Tarih: 22.01.2007 14:33
içimizdeki çocuk hiç ölmesin

teşekkürler özlem ellerine sağlık canısı