[COLOR=ccffff]

Ünlü bir sinema sanatçısı ile röportaja gitmiştim. Konu yalnızlıktan açılınca, bana şu ilginç hatırasını nakletti. .......

Bir film çekiminde idik. Sabah erkenden işimize başlamış, öğlene kadar iyice acıkmıştık. Ben ekipten ayrılarak biraz çarşıda dolaştım ve bir lokantaya girdim. Yemeğimi söyledim. Tam o sırada bir ihtiyar geldi. Düzgün taranmış saçları, köstekli saati, takım elbisesi, bastonu, yürüyüşü ile tam bir beyefendi.

Ama görünüşü öyleymiş. Sonradan çok aksi bir insan olduğu ortaya çıktı. Masaya oturur oturmaz, problem çıkarmaya başladı. -

Garson! diye bağırdı. Bu örtünün hali ne böyle? Bu ne leke?

Garson hemen geldi. Örtüye baktı, leke yoktu.

- Leke yok efendim.

- Yalan mı söylüyoruz burda? Baban yaşındaki adama yalancı demeye utanmıyor musun?

- Peki, efendim değiştirelim.

Örtüler değişti.

Daha sonra, bardaklar, tabaklar, çatal bıçak da aynı akıbete uğradı.

Yemekler de.

Çevredeki insanlar ihtiyar ile ilgilenmeye onu teselli etmeye çalıştılar.

- Amca, dediler. Biz burada her gün yemek yiyoruz. Hem çok temiz, hem de lezzetli yemekler. Malzemeler de pırıl pırıl...

İhtiyar, söylenenlere kulak asmıyor ama kendisiyle ilgilenildiği için de mutlu görünüyordu. Ben de bu arada yemeğimi bitirmiş kalkmak üzereydim. İhtiyar onca huysuzluktan sonra, "Bu lokantada yemek yenmez!" diye bağırdı ve çıktı. Ben de peşinden çıktım. İhtiyara:

- Merhaba, dedim.

Dönüp ters ters baktı:

- Ne var?

- Hiiç. Merak ettim. Masa örtüsü, çatal, bıçak, bardak kirli; yemekler de lezzetsiz miydi? Niye problem çıkardınız?

- Sana ne!

- Özür dilerim, ben sadece size yardımcı olmak istemiştim.

- Yardımcı mı? Bana nasıl yardım edeceksin?

- Derdinizi dinleyerek.

- Bak oğlum... Sen yalnızlık nedir bilir misin? Ben aslında huysuz biri değilim... Beni yalnızlık çıldırttı. Tek başıma yaşıyorum... Emekli memurum... Hiç evlenmedim. Akşamları yalnız kaldığım otel odasına döneceğim... Yine terliklerle, perdelerle, muslukla, kanepeyle, masayla konuşacağım... Konuşmak istiyorum... İnsanlar benimle ilgilensin istiyorum... Sen hiç duvarlarla konuştun mu?

- Tamam da, bu huysuzlukları neden yapıyorsun?

- İnsanlar benimle ilgilensin diye evlâdım... Gördün mü, ortalığı karıştırınca neler oldu? Tek derdim bu. Yoksa, tabaklar da, masa örtüsü de, çatal ve bıçaklar da temizdi. Hem yemekleri de harikaydı.

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 459
favori
like
share
harbikız Tarih: 13.02.2007 20:50
çok güzel bir yazı
Allah kimseyi yalnız bırakmasın
Gönülce Tarih: 13.02.2007 10:10
harika bir yazı
yalnızlık insana herşeyi yaptırıyor
Allahım kimseyi yalnız bırakmasın
hiçbirimizi huzursuz ihtiyarlardan etmesin
SoN-GüL Tarih: 12.02.2007 19:56
Belki yasli adamin yaptiklari dogru degil

ama yasadiklari hayatin bir gercegi

bu adam gibi daha kimler yanliz

ve nerelerde,,duvarlarla sohbet ediyorlar

bazilari dayaniyor,,ama nereye kadar

bazilari ise yenik düsüyor :79: :76:

cok güzeldi birtanem,yüregine saglik
ozlems_o Tarih: 12.02.2007 16:34
Allah kimseyi yalnız bırakmasın çok kötü bişey gerçekten :79:

teşekkürler red tina
Serendipity Tarih: 12.02.2007 16:11
yüce Rabbim kimseyi yalnız bırakmasın

eline sağlık red tina